Summer time 2013.

Ωραία... Ξεκινάει και επίσημα το καλοκαίρι. Την Τρίτη έδωσα το τελευταίο μάθημα, μάλλον τα πέρασα και τα οχτώ, το βράδυ πήγα για sushi με μία πάρα πολύ καλή φίλη... Βγήκα και για ένα ποτάκι... Μάλλον θα ξανασυνεργαστώ με το περσινό μου φροντιστήριο και προέκυψε άλλο ένα ιδιαίτερο, αρκετά κοντά στο σπίτι μου... Νομίζω ότι όλα πηγαίνουν καλά. Νιώθω λίγο πιεσμένη τις τελευταίες μέρες. Σαν να μη μου φτάνει ο χρόνος, αλλά θα τα καταφέρω όλα, δε μασάω εγώ. Δεν έχω πολύ όρεξη για γράψιμο αυτόν τον καιρό. Ανανεώνω μόνο το διατροφικό ημερολόγιο, όποτε έχω το κουράγιο... Γενικότερα το μόνο που θέλω είναι να πηγαίνω στη θάλασσα και να βλέπω σειρές... Βγήκε και το καινούριο επεισόδειο του Dexter...

I'm in Heaven! See you all soon
xxx
Chris.

Γράμμα 2013.

Ήρθε η ώρα πάλι... Ο Ιούλιος είναι περίεργος μήνας... Κάποιοι άνθρωποι όμως, ζουν για πάντα, όσο τους θυμάσαι. Η επόμενη Δευτέρα είναι αφιερωμένη αποκλειστικά σε σένα...

Αγαπημένη μου Βίκυ,

Πέρασαν 3 χρόνια απ'όταν έφυγες. 
Κάθε χρόνο σου γράφω ένα γράμμα και αφήνω τις αναμνήσεις να με γεμίσουν.

Από τη μέρα που έφυγες, άρχισα την ζωή μου ξανά, από το μηδέν. 

Από τη μέρα που έφυγες έκοψα κάμποσες φορές το κάπνισμα και το ξανάρχισα και το ξανάκοψα και το ξανάρχισα και...

Από τη μέρα που έφυγες άλλαξα μερικές φορές δουλειά και τελικά κατέληξα στο ότι το βράδυ δεν είναι για μένα. Ήταν μια δουλειά που ξεκίνησε σαν χόμπυ και είπα να την σταματήσω πριν γίνει επάγγελμα. Ήταν μία δουλειά, στην οποία, με τη βοήθεια του αλκοόλ και της μουσικής, οι άνθρωποι ξεδίπλωναν τα αληθινά τους πρόσωπα μπροστά σου και την επόμενη μέρα δεν το θυμόντουσαν καν. Μια δουλειά, που δεν είναι για μένα.

Από τη μέρα που έφυγες, απέκτησα κι άλλα ιδιαίτερα και δούλεψα και σε ένα φροντιστήριο. Βρήκα μια δουλειά, που συνεργάζεσαι με παιδιά, ανθρώπους δηλαδή, που δε χρειάζονται αλκοόλ για να είναι αληθινοί και που το θυμούνται και την επόμενη μερα, και τον επόμενο μήνα και για πάντα...

Από τη μέρα που έφυγες έγραψα διάφορους στίχους, που θα γέμιζαν άνετα ένα τετράδιο.

Από τη μέρα που έφυγες πήγα στην Τσεχία, που θα την λάτρευες. Εκεί να δεις παλιά πόλη, τύφλα να 'χει η Ρόδος. 

Από τη μέρα που έφυγες, σταμάτησα να βάζω ζάχαρη στον καφέ, σταμάτησα να πίνω καφέ με batida και άρχισα να πηγαίνω στο γυμναστήριο 3 φορές τη βδομάδα (τελικά, κάνει δουλειά!).

Από τη μέρα που έφυγες, δοκίμασα παγωτό φυστικοβούτυρο (ναι, τελικά υπάρχει), άρχισα να τρώω ρεβύθια και σταμάτησα να πίνω αλκοόλ (σε ειδικές περιπτώσεις επιτρέπεται... μη γελάς!)

Από τη μέρα που έφυγες έχω γελάσει καμιά δεκαριά φορές μέσα από την ψυχή μου.

Από τη μέρα που έφυγες έχω μιλήσει σε τρεις αγνώστους. Άρχισα να απολαμβάνω τον ήλιο και τα ζεστά απογεύματα.

Από τη μέρα που έφυγες έχω μάθει να μαγειρεύω, να φτιάχνω γλυκά, να έχω κάποια φυτά στο μπαλκόνι μου που θυμάμαι να τα ποτίζω και συμπλήρωσα τη συλλογή μου από πέτρες ("έκλεψα" μία από το Εβραϊκό νεκροταφείο στην Τσεχία και ενώ ο Κώστας επέμενε ότι θα με στοιχειώσει το φάντασμα κάποιου Εβραίου, κανένας δε με έχει επισκεφτεί ακόμα).

Από τη μέρα που έφυγες υπήρξαν πολλές φορές που ήξερα ότι αν ήσουν εδώ θα έδερνες τα σωστά άτομα και θα έβαζες στη θέση τους τα υπόλοιπα. 

Από τη μέρα που έφυγες έχω δει περίπου 1030 ταινίες και έξι καινούριες σειρές. Ανακάλυψα κι άλλα είδη μουσικής και μερικά θα τα γούσταρες πολύ. 

Από τη μέρα που έφυγες έγινα πρωινός τύπος και έκοψα τα αναψυκτικά (τα πολλά τέλος πάντων...). Ξανάρχισα τη σχολή μου και κοντεύω να τελειώσω. Σταμάτησα τις προσάθειες να πάρω το τελευταίο πτυχίο των Γαλλικών... Δεν είχε νόημα, έτσι κι αλλιώς. 

Από τη μέρα που έφυγες συνάντησα τον Τ. μία φορά. Ήπιαμε στο όνομα σου για ένα ολόκληρο βράδυ.

Από τη μέρα που έφυγες έχασα και τους δύο παππούδες μου, λίγο μετά που έχασα εσένα. Τους έχασα από καρκίνο. Βλέποντάς τους τις τελευταίες μέρες, κατάλαβα πόσο πολύ υπέφερες. 

Από τη μέρα που έφυγες κόντεψα να πέσω σε κατάθληψη δύο φορές. Τα πράγματα δεν ήταν τόσο ρόδινα, όσο τα φανταζόμουν. Τα πράγματα σε κάνουν νευρική και σε στήνουν στον τοίχο, προσπαθώντας να γλιτώσουν αυτά.  Υπήρξα πολύ χαρούμενη και πολύ λυπημένη. Είμαι χαρούμενη πάντως, που τώρα διανύω μία ευχάριστη περίοδο. 

Από τη μέρα που έφυγες, γύρισα πίσω, δύο φορές. 
Μία για σένα και μία για μένα. 

Από τη μέρα που έφυγες πέρασα από του Ζωγράφου πολλές φορές, αλλά μόνο πέντε ήρθα να σε δω. 

Από τη μέρα που έφυγες, δύο πράγματα έγιναν ξεκάθαρα. Δεν υπάρχει περίπτωση να γνωρίσω πιο έντονο άτομο από σένα και ότι πρέπει τα άτομα γύρω μου να κερδίζουν τον τίτλο "οικογένεια". 

Από τη μέρα που έφυγες, ήπιαμε πολλές φορές στην υγεία σου με τη Λ. Άλλες φορές αυτό κατέληγε σε γέλια και σε "θυμάσαι τότε που..." και άλλες φορές σε κλάματα και πρωινά πρησμένα μάτια. 

Από τη μέρα που έφυγες φόρεσα εκείνη την καταραμένη μπλούζα εννιά φορές. Πάντα μου θυμίζει εσένα και εκείνη τη νύχτα με... το μαχαίρι. 

Από τη μέρα που έφυγες, έχω δει το πρόσωπό σου στο δρόμο, στην τηλεόραση, στον ύπνο μου τόσες φορές που και να ήθελα να σε ξεχάσω, δε θα μπορούσα.

Από τη μέρα που έφυγες, είδα δύο φορές τους WASP. Αν ήσουν εδώ θα έκραζες σαν τρελή. 

Από τη μέρα που έφυγες έχω διαβάσει αμέτρητα βιβλία. Τα τρία τουλάχιστον θα ήθελες πολύ να τα διαβάσεις. 

Από τη μέρα που έφυγες, έχω δουλέψει πολύ με τα νεύρα μου. Ακόμα δεν μπορώ να αντέξω τους ηλίθιους, αλλά έμαθα να δείχνω έλεος. 

Βικάκι μου, 
Από τη μέρα που έφυγες, έχω γίνει πολύ μισάνθρωπος, αλλά δε θυμώνω τόσο συχνά. 

Από τη μέρα που έφυγες, έχω ακούσει Αλκαίο, έχω δει Wipe Out και έχω πει το "Σκίστε" άπειρες φορές, χαμογελώντας. Έχω κάνει πολλά μπάνια και πήγα και στη Ρόδο για μία βδομάδα. Πάντρεψα έξι φίλους και ήδη δύο από αυτούς έχουν και παιδάκι. Έχασα αρκετούς ανθρώπους από κοντά μου και οι δύο με πλήγωσαν πολύ. Αποφάσισα να γίνω πιο κλειστός άνθρωπος για να μην πληγώνομαι, αλλά δε νομίζω ότι το καταφέρνω και πολύ καλά. 

Από τη μέρα που έφυγες γέλασα με τις πατιμασιές του Κώστα, μετά το μπάνιο αρκετές φορές. Βρήκα ένα γατάκι ίδιο με το δικό σου, αλλά δεν μπόρεσα να το πάρω σπίτι. Έπλυνα πολλά ποτήρια στο χέρι και γέλασα με πολλές επιλογές μουσικές επιλογές στα μαγαζιά που ξέρεις. 

Από τη μέρα που έφυγες, μου λείπεις πάρα πολύ. 

Από τη μέρα που έφυγες, σου μιλάω...συχνά...

Από τη μέρα που έφυγες, έφυγαν 3 ολόκληρα χρόνια. Μοιάζει να είναι πολλά περισσότερα και μερικές φορές μοιάζει σαν να ήταν χθες. 

Από τη μέρα που έφυγες, εύχομαι συχνά να μπορούσα να σε ρωτήσω: 
"Εσύ τι έκανες, από τη μέρα που έφυγα;"

Σε σκέφτομαι,
Χριστίνα.

Κούραση.

Έχω κουραστεί τόσο πολύ... Νομίζω ότι αν το πω σε κάποιον θα καταντήσω γραφική. Έχω κουραστεί από τη σχολή μου, που επειδή ο καθηγητής μου έκανε λάθος μαθηματικά, μου πέρασε λάθος βαθμό, από το πρώην αφεντικό μου που θέλει να ξαναδουλέψω γι αυτήν και θα τα βλέπει όλα ρόδινα και θα συμφωνεί με όλα όσα θα πω, αλλά όταν θα έρθει η ώρα θα τα έχει ξεχάσει όλα, με τους γονείς που δεν απολαμβάνουν ούτε στιγμή από το μεγάλωμα των παιδιών τους, από τους δικούς μου γονείς που πιστεύουν ότι αν δεν είχα κάνει λάθος επιλογές τώρα θα δούλευα "κάπου", δύο ώρες τη μέρα το πολύ και θα έπαιρνα αρκετά χιλιάρικα το μήνα και με όλα αυτά που απαιτούν όλοι από μένα.

Κουράστηκα να μου λένε ότι κρίνω τους ανθρώπους αυστηρά. Έτσι είμαι εγώ, αφού φροντίζω να μην κάνω λάθη για να μην τους πληγώνω, έχω την απαίτηση να κάνουν και αυτοί το ίδιο... Ή μάλλον, ας το θέσω καλύτερα... Αφού έχουν την απαίτηση να χορεύω όποτε θέλουν, έχω την απαίτηση να μου φέρονται ντόμπρα και να αναλαμβάνουν τις ευθύνες των πράξεών τους.

Κουράστηκα από τους ανθρώπους που τους κράζουν όλους και όλα και αναρωτιούνται πώς γίνεται να ζουν κάποιοι στον ύπνο του δικαίου και να βάζουν φερμουάρ όταν πρέπει να πολεμήσουν για το δίκιο τους.

Κουράστηκα το δήθεν ξεκατίνιασμα, της κάθε βαρεμένης και του κάθε βαρεμένου εκεί έξω, που με τη δικαιολογία του "δε βαριέσαι" ή του "καλά να 'μαστε" φιλούν κατουρημένες ποδιές.

Με κουράσατε όλους. Θα πάω διακοπές μόνη μου. Από δω και πέρα θα τα κάνω όλα μόνη μου, μόνο για μένα. Γιατί δεν αξίζετε ούτε μία δαγκωνιά από το φαγητό μου τελικά...

Αντίο!

I Won't Play The Game No More

If I had nothing...
would you cry for me?
If I ever lose my mind,
would you fly with me?
Cause lately you
haven't been around.
I am still waiting babe
to be found.

Do any of your people ever get tired,
tired of being strong,
still trying to make things right,
when you know all along...

No, I won't play that game no more.
Cause you will never know how bad it hurts
when my love is all shattered like pieces on the floor.
I won't play that game no more.
No more tiers on my pillow case,
only one step away from the trouble and mess you made.

The night's so cold
and I am all alone.
And you have been way to long
leaving me on my own.
Probably you
couldn't care less
if I would suffocate
from loneliness.

Do any of your people ever get tired,
not knowing where you stand?
But still you can help yourself
from nothing than me.

I won't play that game no more.
Cause you will never know how bad it hurts
when my love is all shattered in pieces on the floor.
I won't play that game no more.
No more tiers on my pillow case,
only one step away from the trouble and mess you made.

Think about all your lies
as I walk away from you.
Leaving me here to die,
there's still something left to do.
So get out of my life,
I won't make up my mind no!

I won't play that game no more.
Cause you will never know how bad it hurts
when my love is all shattered like pieces on the floor.
I won't play that game no more.
No more tiers on my pillow case,
only one step away from the trouble and mess you made.

No I won't play that game no more.
No more
No more
No more
I had enough
I had enough
No more