Another blooming experience...

Στις αρχές του καλοκαιριού, ας ανθίσει λίγο το μπαλκονάκι μου...

Τί θα εύχονταν οι νηπιαγωγοί να γνωρίζουν οι γονείς των παιδιών του νηπιαγωγείου!

Καθώς η σχολική χρονιά πλησιάζει στο τέλος της και ήδη εμφανίζονται στα νηπιαγωγεία οι γονείς των μαθητών της επόμενης χρονιάς, είναι σχεδόν σίγουρο ότι κάθε νηπιαγωγός, βλεποντάς τους, μεταξύ άλλων θα ευχόταν να γνωρίζουν τα… ακόλουθα:

• Δείξτε ενδιαφέρον για ο,τιδήποτε φέρνει μαζί του από το σχολείο (και φυσικά μην το πετάξετε ποτέ!). Ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνετε τί ακριβώς είναι αυτό που κρατάτε στα χέρια σας (!!) το παιδί σίγουρα δούλεψε σκληρά και νιώθει υπερήφανο για το δημιούργημά του.
• Μην ρωτάτε πως αποδίδουν τα υπόλοιπα παιδιά. Αν το παιδί σας τα πηγαίνει καλά σε κάτι μην ρωτάτε αν και ο φίλος του το κάνει αυτό. Πρόκειται για απόρρητο προσωπικό δεδομένο. Επίσης μην ρωτάτε αν το παιδί σας είναι το εξυπνότερο στην τάξη. Οι νηπιαγωγοί συγκρίνουν την πρόοδο του κάθε παιδιού με τον εαυτό του και όχι με τους άλλους π.χ. ζωγραφίζει ένα πρόσωπο τόσο καλά όσο το έκανε το φθινόπωρο;
• Τα ρούχα του σχολείου να είναι ρούχα για παιχνίδι. Στο νηπιαγωγείο τα παιδιά θέλουμε να είναι χαρούμενα και δημιουργικά, γεγονός που μερικές φορές σημαίνει και “λερωμένα”! Κανείς δεν θα σας κρίνει αν το παιδί σας δεν είναι ντυμένο για φωτογράφιση περιοδικού!
• Τα “πολυάσχολα” νήπια συχνά περιμένουν μέχρι το τελευταίο λεπτό για να πανε στην τουαλέτα! Ζώνες και επιπλέον κουμπιά, μπορεί να είναι ωραία, αλλά δημιουργούν δυσκολίες και “ατυχήματα”.
• Η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά! Όταν στέλνετε το παιδί στο σχολείο βρώμικο, αυτό το επηρεάζει αρνητικά για δυο λόγους καταρχήν για την υγεία του και κατά δεύτερον γιατί κανένα παιδί δεν θα θέλει να παίξει μαζί του. Αν υπάρχει κάποια πιο συγκεκριμένη αδυναμία του παιδιού σχετικά με το μπάνιο, την οποία δεν μπορείτε να διαχειστείτε συζητήστε το με τις νηπιαγωγούς.
• Αποχαιρετισμοί.Ένα φιλί, μια αγκαλιά και ένα “Να περάσεις μια υπέροχη μέρα!”, είναι όλα όσα χρειάζονται. Με εξαίρεση την αρχή της σχολικής χρονιάς, όπου το παιδί προσαρμόζεται, μην χρονοτριβείτε. Εάν στο παιδί σας αρέσει να γνωρίζει το πρόγραμμά του, μπορείτε να πείτε ακόμη κάτι που θα κάνετε μαζί όταν τελειώσει το σχολείο, π.χ. “Θα πάμε μαζί στο πάρκο!”. Και μην πισωγυρίζετε διότι έτσι αυξάνεται δραματικά ο στρεσογόνος παράγοντας. Είναι καλύτερα να κάνετε μια καθαρή και γρήγορη αποχώρηση ακόμη κι αν το παιδί κλαίει. Σιγά σιγά θα αντιληφθεί τί συμβαίνει και θα αποκτήσει τον έλεγχο της κατάστασης.
• Ψείρες! Μπορεί να συμβεί στον καθένα. Μην νιώθετε άσχημα. Ενημερώστε τη νηπιαγωγό ώστε να αποφευχθεί η εξάπλωση.
• Δείξτε κατανόηση και στα άλλα παιδιά όπως δείχνετε και στο δικό σας. Γνωρίζετε πως τα παιδιά περνούν δύσκολες φάσεις και οι οικογένειες τους αντιμετωπίζουν άγχος που μερικές φορές  τους οδηγεί σε σπασμωδικές κινήσεις. Αν κάποιο παιδί είναι επιθετικό, έχετε την πίστη ότι οι νηπιαγωγοί θα κρατήσουν το δικό σας ασφαλές και θα κάνουν ό,τι είναι δυνατό για να βελτιώσουν την κατάσταση.
• Αν το δικό σας παιδί είναι επιθετικό. Μπορεί να σας φαίνεται αδιανόητο ότι το “αγγελούδι” σας μπορεί να έχει αυτή τη συμπεριφορά, αλλά έχετε πίστη στα λόγια των νηπιαγωγών και μην αμφισβητείτε τα συμβάντα. Πολλές φορές τα παιδιά αντιδρούν διαφορετικά στο σχολείο σε σχέση με το σπίτι γιατί είναι τελείως διαφορετικές οι συνθήκες. Συνεργαστείτε!
• Αν σας πουν ότι το παιδί σας θα είχε όφελος εάν περνούσε από μια περαιτέρω αξιολόγηση σε κάποιο τομέα των αναπτυξιακών του δεξιοτήτων, αυτό είναι κάτι που δεν λέγεται επιπόλαια. Οι νηπιαγωγοί βλέπουν το παιδί σας όχι μόνο όπως είναι τώρα αλλά όπως θα είναι στο Δημοτικό Σχολείο. Επιθυμούν να του προσφέρουν οποιαδήποτε βοήθεια το συντομότερο δυνατό, οπότε δείξτε εμπιστοσύνη. Δεν είναι κάτι κακό, κάτι που να σας κάνει να ντρέπεστε. Πολλά παιδιά λαμβάνουν βοήθεια από λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές κλπ. προκειμένου να βοηθηθούν.
• Αν υπάρχει κάτι που απασχολεί εσάς ή το παιδί σας, πείτε το! Όχι όμως ενώπιον όλων των γονεων και των παιδιών την ώρα της αποχώρησης. Επιδιώξτε την κατ΄ιδίαν συνάντηση με τις νηπιαγωγούς και μιλήστε γι’αυτό που σας απασχολεί. Και οι νηπιαγωγοί επιθυμούν όπως κι εσείς, το παιδί σας να είναι χαρούμενο και είναι πρόθυμες να διορθώσουν τα λάθη τους.
• Τα τυποποιημένα κρουασάν, το σοκολατούχο γάλα και τα μπισκότα δεν είναι γεύμα, είναι ένας μικρός μπουφές επιδορπίων!
• Δώστε προσοχή στις ανακοινώσεις, που υπάρχουν στην είσοδο του σχολείου ή σε σημειώματα μέσα στην τσάντα του παιδιού. Μπορεί να περιέχουν νέα σχετικά με διάφορες δράσεις της τάξης, όπου μπορεί να ζητείται η συμμετοχή σας, κι αν δεν δώσετε προσοχή τότε τις συνέπειες τις υπομένει αθελά του το ίδιο το παιδί.
• Συνέπεια στην ώρα. Το παιδί χάνει ένα κομμάτι από την καθημερινή ρουτίνα του σχολείου, αν συνεχώς καθυστερεί, και έρχεται σε δύσκολη θέση απέναντι στους συμμαθητές και τη νηπιαγωγό του. Ενώ στην αποχώρηση είναι δύσκολο να διαχειριστεί τους λόγους που φεύγει πάντα τελευταίο από το σχολείο.
• Το άρρωστο παιδί πρέπει να μένει στο σπίτι του. Στο σχολείο δεν θα μπορεί να ανταπεξέλθει, αφού δεν θα νιώθει καλά και ταυτόχρονα ενδέχεται να προκαλέσει επιδημία.
• Μην αποκρύπτετε σημαντικές πληροφορίες. Εμπιστευτικά μιλήστε στις νηπιαγωγούς για οποιαδήποτε αλλαγή στη ζωή του παιδιού π.χ. διαζύγιο, νέο μωρό, αλλά και ο,τιδήποτε αφορά το ιατρικό του ιστορικό, προκειμένου να γνωρίσουν καλύτερα τις ανάγκες και τις αδυναμίες του και να δουλέψουν πανω σ΄αυτές.
• Όχι απουσίες χωρίς σοβαρό λόγο. Περιστασιακά μια μέρα εκτός σχολείου δεν είναι και σπουδαία υπόθεση. Αν όμως αυτό γίνεται συχνά τότε το παιδί λαμβάνει ένα εσφαλμένο μήνυμα. Το σχολείο είναι σημαντικό και αυτό επιβεβαιώνεται με την παρουσία. Μια παρουσία που πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη.
• Ατυχήματα συμβαίνουν. Οι νηπιαγωγοί κάνουν ό,τι μπορούν προκειμένου να μην συμβεί το παραμικρό μέσα στη σχολική μέρα, αλλά υπάρχει η πιθανότητα να μην δουν κάτι κάποια στιγμή. Είναι αναπόφευκτο.
• Ενισχύστε τις γνώσεις  που μεταφέρει το παιδί από το σχολείο με επιπλέον δραστηριότητες, στις οποίες μπορεί να συμμετέχει όλη η οικογένεια. Έτσι το βοηθάτε να εμπεδώσει τις νέες γνώσεις και τελικά να ενισχύσει τη δυναμική της ομάδας στην τάξη.
• Παιχνίδια από το σπίτι. Τα παιχνίδια αυτά δημιουργούν εντάσεις διοτί τις περισσότερες φορές τα παιδιά δεν θέλουν να τα μοιραστούν με τους άλλους, αλλά από την άλλη θέλουν να τα παρουσιάσουν σε όλους! Επίσης, κατά έναν περίεργο λόγο, πάντα τα παιχνίδια αυτά καταλήγουν σπασμένα!
• Ακολουθήστε τους κανόνες που το παιδί έχει μάθει στο σχολείο, και αντικειμενικά ισχύουν, για να τους ακολουθήσει κι αυτό. Με το να αμφισβητείτε τη σημαντικότητά τους, το σχολείο χάνει την αξιοπιστία του και το παιδί βρίσκεται μπροστά σε διλήμματα που δυσκολεύεται να διαχειριστεί.
• Δεν μπορούν όλα τα παιδιά να συμπαθήσουν τη δασκάλα τους αμέσως (προφανώς ούτε και εσείς!). Χρειάζεται χρόνος για να χτιστεί η εμπιστοσύνη και ο αμοιβαίος σεβασμός. Υποστηρίξτε τις νηπιαγωγούς και αποφύγετε τις όποιες ενστάσεις σας μπροστά στο παιδί. Γίνεται το σωστό παράδειγμα στη δημιουργία ισορροπημένων σχέσεων.
• ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΗ. “Θα αναπτύξει όμως όλες τις κιναισθητικές, αντιληπτικές, μνημονικές, γλωσσικές και μεταγλωσσικές ικανότητες, που το καθιστούν έτοιμο να εκπαιδευτεί αβίαστα και αποτελεσματικά, χωρίς να δυσκολευτεί/πιεστεί/απογοητευτεί στην εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης, ένα χρόνο αργότερα στην Α΄ Δημοτικού”.

Τα ψέματα των φοιτητών.

Ναι, ναι, το ξέρω, είμαι λίγο μεγάλη για φοιτήτρια, αλλά μετά την πρώτη σχολή μου, τώρα, στη δεύτερη και απόλυτα πιο εύκολη, αυτό το hobby φαίνεται να μου πηγαίνει γάντι. Και τέλος πάντων, εμένα αυτός είναι ο τρόπος μου να νιώθω νέα. Παραθέτω λοιπόν ένα αστείο -για οποιονδήποτε έχει περάσει από τη θέση του φοιτητή- κειμενάκι, από αυτά που βρίσκονται διάσπαρτα στο διαδίκτυο. Είναι και εποχή εξεταστικής, οπότε με διασκέδασε αρκετά...



Μικρά, αθώα ψεματάκια που πριν βρεθείς στη θέση να πεις, δεν τα πιστεύεις και όταν τα ξεκινήσεις παρακαλάς τον εαυτό σου να σε πιστέψει! 

7+1 Ψέματα πριν την εξεταστική: 


1. "Αυτό το εξάμηνο θα πηγαίνω και στις θεωρίες"(αυτό είναι κάτι σαν το "Από Δευτέρα ξεκινάω δίαιτα") 
2. "Πέντε λεπτάκια ακόμα να ξαπλώσω και θα σηκωθώ" (all time classic) 
3. "Πω πω! Δεν θα προλαβαίνω να φαω πρωινό, πάνω απ' όλα η υγεία μου! Δεν πειράζει θα πάω αύριο..."
4. "Δεν θα πάω στη σχολή σήμερα, έχω δουλειές στο κέντρο, δεν πειράζει κι αύριο μέρα είναι" (Φυσικά δεν κάνεις τίποτα από τα δυο) 
5.  "Τι κρύο είναι αυτό έξω; Θα κάτσω σπίτι σήμερα να μην αρρωστήσω" 
6. "Εντάξει μωρέ, εύκολο αυτό το μάθημα θα κάτσω να διαβάσω λίγο παραπάνω στην εξεταστική"
7.  "Τέρμα, δεν θα ξαναβγω καθημερινή" 
8. "Μας δίνουν σημειώσεις μωρέ, δεν θα πάω στο μάθημα"




6+1 Ψέματα κατά τη διάρκεια της εξεταστικής: 

1. "Καλά, από αύριο ξεκινάω διάβασμα" (βλ. Νο1 ^)
2.  "Δεν θα πάω σήμερα για μάθημα, θα κάτσω να διαβάσω"
3. "Σήμερα νιώθω τυχερός, θα πάω να δώσω αδιάβαστος!" 
4.  "Δέκα μέρες πριν την εξεταστική: "Νωρίς είναι ακόμα, αν τα διαβάσω από τώρα θα τα ξεχάσω!" 
5. "Δυο μέρες πριν την εξεταστική: "Δεν πρόκειται να το περάσω..." 
6. "Θα πηγαίνω κάθε μέρα στην βιβλιοθήκη να διαβάζω"
7. "Με μουσική διαβάζω καλύτερα" (κατά 99,9999% καταλήγεις να σολάρεις στον αέρα!) 

You need to format the disk in drive F: before you can use it (Ο δίσκος χρειάζεται διαμόρφωση για να λειτουργήσει).

Επειδή βαρέθηκα όλη αυτήν την καταστροφολογία όλων των Ελλήνων, και επειδή πολλοί μπορεί να μην ξέρουν αγγλικά, ή απλά να μην τους έρθει στο μυαλό να αναζητήσουν πληροφορίες για το πρόβλημα του Η/Υ τους στα αγγλικά, σήμερα θα παραθέσω έναν πολύ απλό τρόπο να αντιμετωπίσετε το error "Ο δίσκος σας χρειάζεται διαμόρφωση για να λειτουργήσει" ή αλλιώς "You need to format the disk in drive F: before you can use it.".

Πολύ απλά σε όλα τα ελληνικά sites έγραφαν οι masters του είδους "Πάει ο δίσκος", "Κλάφτον", "Στείλτον στην τάδε εταιρεία, θα στον φτιάξει μόνο με 100 ευρώ" ή απλά "Κάντου format". Το τελευταίο μου θυμίζει τη διαφήμιση με το αμάξι στην τηλεόραση. Ναι, ένα format τα φτιάχνει όλα, εκτός από την πληγωμένη σου ψυχή, αφού θα έχεις χάσει 7GB ή 1Τ αρχεία... 

Λοιπόν, η λύση είναι απλή (εκτός αν ο σκληρός δίσκος σου έχει πέσει από τον τέταρτο ή μέσα στη λεκάνη της τουαλέτας, που ναι, εκεί θα τον στείλεις σε κάποια εταιρεία, χωρίς να περιμένεις και τίποτα βέβαια).

Κατεβάζεις αυτό το αρχείο, κάνοντας click εδώ. Αυτό το αρχείο είναι 2MB και θα σε βοηθήσει να κάνεις εγκατάσταση το πρόγραμμα Partition Find and Mount. Ανοίγεις αυτό το αρχείο, κάνεις εγκατάσταση το πρόγραμμα και το τρέχεις. 
Μόλις το ανοίξεις, σου εμφανίζει όσους σκληρούς δίσκους έχεις συνδεδεμένους στον Η/Υ σου. Ο πρώτος, συνήθως, είναι ο σκληρός του pc. Βρίσκεις αυτόν που θέλεις να "επαναφέρεις στην ζωή" και του κάνεις δεξί click, διαλέγοντας την επιλογή "Scan". Σου ανοίγει ένα pop up στο οποίο θα πρέπει να επιλέξεις την τελευταία επιλογή "Thorough Scan". Αφήνεις τα υπόλοιπα όπως είναι, πατάς Scan και ξεκινάει να κάνει τη δουλειά του. 
Αν ο δίσκος σου είναι μικρός, τότε αυτό θα πάρει λίγα λεπτά. Αν είναι πολύ μεγάλος, μπορεί να πάρει μέχρι και τρεις ώρες. 
Όταν τελειώσει με το scan, σε πετάει στην αρχική οθόνη του προγράμματος, μόνο που έχει δημιουργήσει ένα μικρό Partition, κάτω από το σκληρό σου. Κάνεις δεξί click στο Partition και επιλέγεις το Mount As. Διαλέγεις ένα οποιοδήποτε καινούριο γράμμα για το σκληρό σου και ΟΚ.
Περιμένεις δύο λεπτά και... voila! Έχεις πρόσβαση στο σκληρό σου! 
Μπορείς να έχεις κανονική πρόσβαση έτσι, αλλά εγώ θα σε συμβούλευα να αντέγραφες τα αρχεία σου σε μια ασφαλή τοποθεσία, να έκανες format/διαμόρφωση στο δίσκο σου και μετά να τα ξαναπέρναγες. 

Τόσο απλά, ούτε τον πετάς στα σκουπίδια, ούτε τον στέλνεις ταξίδια, εκτός αν σου έχει πέσει, ή αν σου έχει βραχεί, που εκεί υπάρχει σοβαρή ζημιά στο hardware του και δεν είναι απλά ένα λειτουργικό πρόβλημα που αντιμετωπίζεται και από τον πιο αρχάριο...
Φυσικά, πριν μπεις σε αυτές τις διαδικασίες, δοκίμασέ τον και σε κάποια άλλη θύρα, ή κάποιο άλλο Η/Υ, ή ιδανικά, σε κάποιο άλλο λειτουργικό σύστημα (π.χ. Linux).

Φιλιά και καλά format!

Άλλο ένα Σαββατοκύριακο...

...στον ερημικό μου παράδεισο...

Sweet Waters Coffee Bar

Ανοίξαμε και σας περιμένουμε... Το τηλέφωνο για κρατήσεις είναι γνωστό... Λειτουργούμε μόνο για φίλους, κάθε πρωί και αργά το βράδυ... Προσφέρονται ροφήματα όλων των ειδών και σπιτικά cocktails. Καλό καλοκαίρι! :)

Τα έκανα σαλάτα...

Έχω πολύ καιρό να γράψω. Ο ελεύθερος χρόνος είναι απειροελάχιστος (φαίνεται άλλωστε και από το ότι postάρω στις 03.30 το πρωί) και έχοντας βάλει τον εαυτό μου σε επιτηρούμενο πρόγραμμα από τον πιο αυστηρό κριτή -τον ίδιο μου τον εαυτό-, τόσο διατροφικό, όσο και αθλητικό, δε μου μένει και πολύς χρόνος για χαλάρωση...
Η συνταγή, λοιπόν, που με βοήθησε να χάσω τα πρώτα δέκα κιλά, μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα είναι η καθημερινή γυμναστική (εναλλάξ όργανα και αερόβια) και η σωστή διατροφή. Τώρα πια που μπορώ να κοιμάμαι σε φυσιολογικές ώρες και δε δουλεύω πια βράδυ, νομίζω ότι είναι όλα πολύ πιο εύκολα... Κρέας, ψάρια, νερό και φυσικά σαλάτες, σε ιδιαίτερα αυξημένες ποσότητες. Έχοντας πλέον το χρόνο να τρέφομαι... συνέχεια (!), αποδείχτηκε πολύ πιο απλό να τρέφομαι σωστά. Στην αρχή μου φάνηκαν λίγο υπερβολικές οι ποσότητες φαγητού και ένιωθα σκασμένη όλη μέρα, μιας που είχα συνηθίσει να τρώω μία φορά τη μέρα και όχι πέντε, αλλά το συνήθισα εύκολα. 

Για να δούμε τι νοστιμιές πέρασαν από το στομάχι μου αυτή τη βδομάδα...

Συστατικά

• 1/2 μαρούλι λόλα
• 1 ματσάκι ρόκα
• 2 φλιτζάνια ώριμες φράουλες κομμένες σε κομμάτια
• 100γρ. φέτα τριμμένη
• 50γρ. ροκφόρ τριμμένο
• 1/4 του φλιτζανιού αμύγδαλα καβουρδισμένα
• Για το dressing: 
• 1 κ.γ. μέλι
• 1 κ.γ. μουστάρδα
• 1 κ.σ. μηλόξιδο
• 1 κ.σ. μπαλσάμικο ξίδι
• 2 κ.σ. ελαιόλαδο

Συστατικά

• 1 μικρό μαρούλι σγουρό (λόλα)
• 1 ματσάκι ρόκα
• 1/2 iceberg
• 200 γρ. κεράσια (περίπου 2 φλιτζάνια) χωρίς το κουκούτσι
• 1/2 φλιτζάνι κάσιους
• 2 κ.σ. Ελαιόλαδο
• 2 κ.σ. Μπαλσάμικο
• Φρυγανισμένο ψωμί
• Αλάτι, Πιπέρι

Συστατικά

• 6 μέτριες ντομάτες
• 4 μέτρια τρυφερά κολοκυθάκια
• Ελαιόλαδο για το ψήσιμο
• 2 σκελίδες σκόρδο λιωμένες
• Αλάτι και πιπέρι
• 250 γρ. μοτσαρέλα σε φετούλες
• 10 φύλλα φρέσκα βασιλικού
• 100 γρ. νιφάδες παρμεζάνας
• Για το Dressing: 
• 1 κ.σ. μπαλσάμικο ξύδι
• 1/4 του φλιτζανιού ελαιόλαδο
• 1/2 κ.γ. πάπρικα

Συστατικά

• 1 ματσάκι μαϊντανό
• 2 φρέσκα κρεμμυδάκια
• 1 μεγάλη κόκκινη πιπεριά
• 1 αγγουράκι
• 10 τοματάκια cherry
• 5 κ.σ. σουσάμι
• 1 κ.γ. σόγια σος
• 4 κ.σ. ελαιόλαδο
• 2 κ.σ. μπαλσάμικο
• Αλάτι, πιπέρι

Συστατικά

• 250 γρ. παντζάρια
• 1 φρέσκο κρεμμυδάκι
• 2 κ.σ. κόλιαντρο
• 2 κ.σ. φρέσκο δυόσμο ψιλοκομμένο
• 80ml ελαιόλαδο
• Το χυμό από 1 λεμόνι
• Αλάτι, πιπέρι
• 1/2 φλιτζάνι καρύδια
• 2 κ.σ. ροδόνερο

Συστατικά

• Dressing: 1 κ.σ. χυμό λεμονιού
• 1/2 κ.σ. κύμινο
• 1 κ.γ. ελαιόλαδο
• 1/2 κ.γ. λευκό ξύδι
• 1/4 κ.γ. πράσινο τσάι σε σκόνη (αναζήτησε στα γιαπωνέζικα προϊόντα)
• Αλάτι
• 1 φλιτζάνι ρόκα
• 1 φλιτζάνι σπανάκι
• 1/2 φλιτζάνι λόλα ρόσα
• 100 γρ. μυζήθρα ανάλατη σε κυβάκια
• 
  

Συστατικά

• 2 αβοκάντο καθαρισμένα και κομμένα σε φέτες
• 1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
• 1 πράσινη πιπεριά ψιλοκομμένη
• 1 μεγάλη ώριμη ντομάτα σε κυβάκια
• 1/4 του φλιτζανιού ψιλοκομμένο κόλιαντρο
• To χυμό από 1/2 lime
• Κολοκυθόσπορο
• Αλάτι και πιπέρι 

Συστατικά

• 2 φλιτζάνια ρόκα
• 1 φλιτζάνι λόλα ρόσα
• 1 μικρό πορτοκάλι - Plus 2 κ.σ. χυμό από πορτοκάλι
• 1 μικρό ψιλοκομμένο κρεμμύδι
• 2 αυγά βρασμένα σφιχτά
• 2 κ.σ. ελαιόλαδο
• 1/2 κ.γ. χυμό λεμόνι
• 100 γρ. κρουτόν ολικής άλεσης
• Αλάτι και πιπέρι

Συστατικά

• 1 μεγάλο αγγουράκι χωρίς τη φλούδα
• 1 κ.σ. μαύρη ζάχαρη
• 1 κ.σ. λευκό ξύδι
• 2 κ.σ. σόγια σος
• 1 κ.σ. σησαμέλαιο
• 1 μικρό κομματάκι τζίτντζερ καθαρισμένο
• 2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
• 3-4 πιπερίτσες τσίλι χωρίς το κουκούτσι
• 2 μικρά φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένο
• 5-6 φύλλα κόλλιαντρο ψιλοκομμένα
• 1 κ.σ σουσάμι
• 1 κ.σ. μαύρο σουσάμι

Συστατικά

• 4  φέτες καπνιστό σολομό
• 1 φλιτζάνι ρόκα
• 1 φλιτζάνι μαρούλι
• 1 1/2 φλιτζάνι φράουλες καθαρισμένες και κομμένες σε κυβάκια
• 1 λεμόνι σε φετούλες για το σερβίρισμα
• Για το dressing: 4 κ.σ. ελαιόλαδο
• 5 κ.σ. λευκό ξύδι
• Το χυμό από 1/2 λεμόνι
• 1/4 του φλιτζανιού κρευμμύδι ψιλοκομμένο
• Αλάτι και πιπέρι

Και βέβαια τη καταπληκτική σαλάτα Verde del Pastore του La Pasteria και την Κρητική σαλάτα του Ελαία στη Χαλκίδα... Ωραιότατα λοιπόν! 

• 
  

Summer is coming...

Ένα τραγούδι αφιερωμένο στην καταπληκτική χθεσινή βραδιά που περιελάμβανε φαγητό και τα πρώτα καλοκαιρινά ποτά με κάποιες πολύ καλές φίλες, στη βδομάδα που έρχεται που θα αφιερωθεί στο βιβλίο μου, τις ποδηλατικές μου βόλτες και άπειρες ώρες κάτω από τον ήλιο και μέσα στη θάλασσα και στην ζωή μου, που επιτέλους κατάφερε να πάρει την τροπή που έπρεπε. Ένα τραγούδι για μένα, που μετά από τόσα χρόνια, κατάφερα να πατήσω στα πόδια μου και τελικά τα πήρα όλα με το μέρος μου...

I'm not scared anymore 

I'm not scared of the dark when I sleep with you 

And I'm feeling alive 

And I'm feeling strong again when I'm with you 

And it hits me 

Just like a runaway train 

And it blows me away 

Just like a hurricane 

You can make me happy and I hope you feel the same 

You make me feel just like a child, a child again 

I'm not trapped anymore 

Between Madonna and the whore when I lay with you 

And the days run away 

Like wild horses run away when I'm with you 

And I'm breathing you in 

Just like the morning air 

And I'm wrapping you around 

Just like a skin to wear 

Oh sweet thing 

I'm born once again 

For you sweet thing 

Just like a baby again 

You make me happy and I hope you feel the same 

And I'm in Heaven and it feels like a gentle rain 

You make me happy and I want you to feel the same 

You make me feel just like a child 

A child again

Εσύ σε τι πιστεύεις;

Εσύ σε τι πιστεύεις; Περίεργη ερώτηση ε; Ένα παιδάκι είπε ότι πιστεύει στις φράουλες. Τα περισσότερα απάντησαν ότι πιστεύουν στη "μαμά" τους ή στο "θεούλη".

Για να πω την αλήθεια με τρόμαξε το πόσο εύκολα απάντησαν, πράγμα που έδειξε το ότι το είχαν σκεφτεί από μόνα τους ότι πιστεύουν κάπου ή απλά οι τρυφεροί γονείς τους, φροντίζοντας για το δρόμο που θα ακολουθήσουν τα παιδιά τους, τους επανέλαβαν πολλές φορές το κλασσικό χριστιανικό ποιηματάκι "πιστεύουμε στο θεούλη και το γιο του το χριστούλη που θυσιάστηκε για τις αμαρτίες μας"... Κάπου εκεί φαντάζομαι θα έπρεπε να εμφανίζεται και ο "σπιρτούλης"... Τραγικό! Να χρησιμοποιούμε είδωλα στα παιδάκια από τόσο μικρά. Τρομακτικό! Αυτά εμπιστεύονται τους γονείς τους ότι θα κάνουν τις σωστές επιλογές γι αυτά και οι γονείς πατώντας σε αυτό, εκμεταλλεύονται την τυφλή υπακοή των μικρών τους για να τα μεταλλάξουν σε στρατιωτάκια μιας θρησκείας ή ενός κόμματος - δε θα πω πολιτικής πεποίθησης, γιατί δε θεωρώ ότι ο μέσος Έλληνας ψηφοφόρος της Ν.Δ. και του ΠΑ.ΣΟ.Κ., είναι πολιτικά συνειδητοποιημένος. 

Και σήμερα σκεφτόμουν... Μέχρι πρότινος στην Ελλάδα, είχαμε το ΠαΣοΚ και τη ΝΔ. Μετά μπήκε και ο ΣΥΡΙΖΑ στο παιχνίδι και έφυγε αυτός ο μεγάλος πόλεμος ανάμεσα σε δύο μόνο κόμματα. Ναι, κάπως έτσι, αλλά δημιουργήθηκε και ένας άλλος "πόλεμος", μεταξύ δύο ιδεολογιών - για την ακρίβεια, μεταξύ μίας ιδεολογίας και όλων των άλλων. Το κόμμα της Χρυσής Αυγής μπήκε στη Βουλή με 19 έδρες. Αυτό θα το θεωρούσα κρυφό ανέκδοτο κάποτε, μιας που ό,τι μας έχουν πασάρει για τη Χ.Α. είναι ότι είναι κάποια παιδάκια με μπόλικες κρίσεις θυμού γιατί τους τελείωσαν τα αναβολικά. Λέγοντας "έχουν πασάρει" δε μιλάω για τα media ή τους παπάδες, αλλά για την ίδια την κοινοβουλευτική ομάδα της Χ.Α. Θεωρώ αδιανόητο να "καταταγώ" σε μία ναζιστική ιδεολογία, την ίδια στιγμή που η γιαγιά μου και η θεία μου είναι μετανάστες στη Γερμανία. E, εντάξει λέω, αυτών οι οικογένειες δε θα είχαν μετανάστες και δεν μπορούν να το δουν με άλλη ματιά. Μετά έμαθα τα ποσοστά της Χ.Α. στο Δίστομο, τα Καλάβρυτα και τα Ανώγεια, περιοχές που υπέφεραν και καταστράφηκαν ολοσχερώς από ανθρώπους που τους είχαν ποτίσει με Ναζισμό τους εγκεφάλους τους. 

Έχω καταλήξει ότι στην Ελλάδα χρειαζόμαστε μόνιμα ντέρμπυ. ΠαΣοΚ vs Ν.Δ., Ολυμπιακός vs Παναθηναϊκός, Χριστιανισμός vs Οποιασδήποτε άλλης θρησκείας και το πιο φρέσκο Μπαχαλάκηδες vs Χρυσής Αυγής. Και ο Έλληνας καλείται πάντα να διαλέξει σε ποιο από τα δύο θα ενταχθεί. Οπότε πολύ απλά, δημιουργούμε στερεότυπα, ανάλογα με το κοινωνικό υπόβαθρο και την οικονομική δυνατότητα του καθενός. Έχουμε διάφορες κατηγορίες:

• Ο Αναρχικός των Μπαρ. Είναι ο άνθρωπος που είναι απλά τεμπέλης και προσπαθεί να πείσει τον εαυτό του και τους γύρω του ότι έτσι κάνει επανάσταση. Μένει σε μία τρώγλη με άλλους δύο-τρεις που έχει γνωρίσει στα "στέκια" του. Πληρώνουν το νοίκι μία στις τόσες, αλλά, έχοντας ευνοηθεί πολύ από την κρίση, δε μένει στο δρόμο γιατί και ο νοικάρης σκέφτεται "Άστον μωρέ, τουλάχιστον αυτός μου τα δίνει μία φορά το τρίμηνο". Κάθε βράδυ κυκλοφορεί σε καφενεία της γειτονιάς του, ελπίζοντας ότι αν βάλει 2,5 ευρώ για την μπύρα, κάποιος θα βρεθεί να τον κεράσει άλλη μία. Χρησιμοποιεί την πρόφαση "Πάμε να πιούμε μια μπύρα να μας μείνει και το μπουκάλι". Στο τέλος της βραδιάς, αναλύει με τους άλλους δύο συγκατοίκους του, ποιο μπουκάλι κάνει καλύτερη μολότοφ, αυτό της Kaizer ή της Amstel. Αν ξυπνήσει την επόμενη μέρα, χωρίς πολύ πονοκέφαλο, μπορεί να πάει στην πορεία, μπας και βρει κι άλλους συγκατοίκους και μάθει τρόπους να καταπολεμά τα δακρυγόνα με νεράτζια και ξίδι για να το πει σε κάποια κοπέλα, που μπορεί να βρεθεί κοντά του, σε κάποιο καφενείο, ένα από αυτά τα βράδια.
• Ο Θυμωμένος Αναρχικός. Αυτοί έχουν γίνει πολύ της μόδας. Τα "κακά παιδιά". Τα παιδιά που μένουν με τη μαμά τους που δουλεύει στην εφορία και το μπαμπά τους που δουλεύει στην ΕΛ.ΑΣ., κάπου στην Αγία Παρασκευή και έχουν και δύο-τρία σπιτάκια από δώ κι από κεί. Αυτά τα παιδιά που πήγαν στις σχολές τους και δε χρειάστηκε να δουλέψουν μέχρι να πάρουν το πτυχίο. Αυτά τα παιδιά που κάποτε είδαν στο EXTRA ένα video clip των Metallica και αποφάσισαν να γίνουν μεταλλάδες, ή punkηδες, ή gothάδες, ή hiphopάδες, ή τέλος πάντων κάτι "underground". Αφήσανε μαλλιά, έκαναν tattoo, έβαλαν και ένα σκουλαρίκι και άρχισαν να κατεβαίνουν στην πλατεία Εξαρχείων, να γνωρίσουν κι άλλους ομοϊδεάτες τους. Και γνώρισαν. Και έφτασαν τα 30 και δουλεύουν στην εταιρεία του θείου τους και τρώνε και πίνουν στο σπίτι του μπάτσου-πατέρα και της διορισμένης μητέρας και κράζουν τον κόσμο που βγαίνει σε μαγαζιά και όχι στις πλατείες και κατεβαίνουν και στις πορείες και διηγούνται και αυτοί, όπως ο Αναρχικός των Μπαρ, ότι τα ρούχα τους πότισαν δακρυγόνα και ήταν... "φοβερά σήμερα στην πορεία".
• Ο Αναρχικός της Ροκ. Αυτό το είδος, μοιάζει πολύ με το προηγούμενο. Είναι τα παιδιά που μεγάλωσαν με Τρύπες και Ξύλινα Σπαθιά και νομίζουν ότι ακούν punk, οπότε πρέπει να γίνουν αναρχικοί για να μην αντιφάσκει η πολιτική πεποίθηση με τη μουσική. Όταν μένει χρόνος από τα club και τα στριπτιζάδικα, ακούν και ένα κομμάτι Γενιά του Χάους από το youtube και λένε σε αυτόν που είναι δίπλα "Πωωω... Τι θυμήθηκα τώρα!". Δεν έχουν πάει ποτέ σε πορεία και δεν τους ενδιαφέρει. 
• Ο Ανθρωπιστής-Ντου. Αυτός ο άνθρωπος υποστηρίζει φανατικά τα δικαιώματα των συνανθρώπων του, αλλά χωρίς να το καταλαβαίνει, το κάνει επιλεκτικά. Επιλέγει αυτούς που είναι πολύ κατατρεγμένοι και τα δικαιώματά τους άκρως καταπατημένα. Ένας καλός Σαμαρείτης, που προσωπικά μου θυμίζει τα αδέσποτα στην άκρη του δρόμου, που όταν βαριούνται να λιάζονται όλη μέρα, σηκώνονται και την πέφτουν στις εν κινήσει ζάντες, κάποιου περαστικού οχήματος. 
• Ο Αριστερός του Παπακωνσταντίνου. Όπως και η επιλογή στοίχων του καλλιτέχνη, η συγκεκριμένη κατηγορία ανθρώπων, αλλάζει μέρα με τη μέρα. Από το "Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία..." καταλήγουμε στο "Χαμένες αγάπες, παλιές...". Αυτός ο αριστερός κάποια στιγμή θα ερωτευτεί μία ΔΑΠίτισσα, θα θέλει να πάει κι αυτός με τα άλλα παιδάκια στη Μύκονο ή στην Αράχοβα, θα βαρεθεί να ακούει Τσακνή και θα θέλει λίγο Τερζή ή τέλος πάντων θα πάρει πτυχίο. Εκεί τελειώνει και η επαφή του με την Κ.Ν.Ε. και την Π.Κ.Σ..
• Ο Αριστερός του ΠαΣοΚ. Σοσιαλιστής από τα γεννοφάσκια του, oύτε έχει ακούσει ποτέ τον Robert Owen ή τον Charles Fourier, αλλά κάτι τέτοιο δε μας ενοχλεί αφού ξέρει τους Παπανδρέου και το Βενιζέλο. Πριν είκοσι χρόνια, επί ΠαΣοΚ και μέσω ρουσφετιού, είχε διοριστεί η μάνα του καθαρίστρια στο Δήμο Περιστερίου, οπότε θα ψηφίζει ΠαΣοΚ μέχρι να πεθάνει.
• Ο Κομμουνιστής του Κ.Κ.Ε. Ούτε τι είναι τροτσκισμός ξέρει, ούτε τι είναι η Ισπανική Επανάσταση. Το μόνο που ξέρει είναι ότι στη Β Γυμνασίου, η κοπέλα που του άρεσε, φόραγε μπλούζα με τον Che Guevara. Μετά τα φροντιστήρια που πλήρωσε ο μπαμπάς του, μπήκε στη Νομική Αθηνών, όπου αμέσως φρόντισε να μάθει "Πόσο πάει η θέση με το μήνα" στο απέναντι πάρκινγκ, γιατί άντε να βρεις να αφήσεις ολόκληρο Toyota Aygo στα Εξάρχεια. Ντύνεται με τα καλύτερα, οδηγάει τα καλύτερα, τρώει τα καλύτερα, μένει στα καλύτερα, αλλά αφήνει μαλλί μέχρι το σβέρκο, το οποίο εσκεμμένα χτενίζει σπάνια, φροντίζει τα μπλου τζίν που αγοράζει να έχουν και λίγα "φαγώματα", για να ενισχύσουν το στυλ του επιμελώς ατιμέλητου που έχουν υιοθετήσει και ξεκινούν τις προτάσεις τους λέγοντας "Σύντροφοι" ή "Συνάδελφοι". Όποιος έχει περάσει από Ελληνικό Πανεπιστήμιο θυμάται μία τέτοια περίπτωση γραφικού αριστερού που κατέληξε με δικηγορικό γραφείο στο Κολωνάκι.
• Ο Αγανακτισμένος της Πλατείας Συντάγματος. Κάθε πολιτικής παράταξης, άνθρωπος μέχρι τώρα βολεμένος και ήρεμος στον καναπέ του, μπροστά στην τηλεόρασή του. Όμως τον απολύσανε και κινδυνεύει να χάσει και το σπίτι του από τα χρέη προς το Δημόσιο. Τότε αποφασίζει να κατέβει να διαμαρτυρηθεί στο Σύνταγμα, μαζί με άλλους που πρόσφατα έχασαν τις δουλειές τους και που μέχρι την προηγούμενη βδομάδα δεν τους ένοιαζε και έβλεπαν από την τηλεόρασή τους άλλους πρόσφατα απολυμένους να διαμαρτύρονται και τους χαρακτήριζαν ως "γραφικούς".
• Ο Δεξιός της Ν.Δ.. Είναι από τη Βόρεια Ελλάδα και ψηφίζει Ν.Δ. γιατί ένας μακρινός ξάδερφός του είχε φιλήσει το χέρι του Καραμανλή (αντίστοιχα Κρήτη/Μητσοτάκης). Είναι αγρότης και τον βολεύει η διαρκής μάχη Ν.Δ./ΠΑ.ΣΟ.Κ. μιας που αυτός καταφέρνει και παίρνει κονδήλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα κτήματά του στα πρόσφορα εδάφη του Φαραγγίου της Σαμαριάς. Σε κάθε εκλογές πάει να ψηφίσει, αν και βαριέται και θα προτιμούσε να κάτσει να πιει ένα φραπέ, γλυκό με γάλα και στήνεται στην τηλεόραση για να δει τα αποτελέσματα και πανηγυρίζει σαν να έβαλε γκολ ο Ολυμπιακός στο 89'. Πηγαίνει σε συνέδρια του "κόμματος" φορώντας γαλάζιο μπλουζάκι με το εκάστοτε λογότυπο, κρατώντας το παιδί του στους ώμους του, δίνοντάς του να ανεμίσει την κατάλληλη πολιτική σημαία, που θα τον κάνει να ανήκει σε μία ομάδα ανθρώπων.
• Ο Ακροδεξιός. Δεν υπάρχουν στην Ελλάδα πολιτικά και ιδεολογικά ακροδεξιοί.
• Ο Ναζί-Δεξιός του Internet. Η καινούρια μόδα. Κάτι σαν τα φλούο χρώματα στα νύχια και αυτό το καλοκαίρι. Είναι τόσο τσατισμένος που φούσκωσε όσο μπορεί να φουσκώσει ένας άνθρωπος και δεν μπορεί να βρει κάτι άλλο να κάνει γι αυτό, μιας που έχει πάρει όσα αναβολικά γίνεται να πάρει ένας άνθρωπος, που απλά ψάχνει να βρει έναν καινούριο τρόπο να εναποθέσει το θυμό του.  Και γίνεται εν δυνάμει δολοφόνος και με τη βοήθεια του νόμου, γιατί θα το κάνει για το καλό της πατρίδας του. Φωτογραφίζεται στο Άουσβιτς και ανεβάζει τις φωτογραφίες στο facebook. Βάζει να τον φωτογραφίσουν, την ώρα που είναι στο μηχάνημα της κωπηλασίας και την ανεβάζει στο facebook. Φωτογραφίζει την Ελληνική Σημαία που την έχει κάνει τραπεζομάντιλο στο τραπεζάκι του σαλονιού και έχει βάλει πάνω μία σιδερογροθιά και μία πεταλούδα και... την ανεβάζει στο facebook. Ξυρίζει το κεφάλι του και αφήνει ένα στραβό σχέδιο με κάτι που θυμίζει σβάστικα, το βγάζει φωτογραφία, ενώ σφίγγεται μπροστά στον καθρέφτη του μπάνιου και... την ανεβάζει στο facebook. Μέχρι που αποφασίζει να κάνει και group στο facebook για να βρει κι άλλους ομοϊδεάτες του... "ΧΡΙΣΙ ΑΒΓΙ ΜΟΝΩ! ΚΑΝΕ JOIN ΜΟΝΩ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΧΡΙΣΑΒΓΙΤΟΙΣ!". Οι συζητήσεις σε αυτό το group περιορίζονται στο πόσο έχει πάει η τιμή της στανοζολόλ, πού θα μαζευτεί το "κόμμα", στους πόσους πλένεις το μπλουζάκι του κόμματος για να μη χαλάσει η στάμπα και πού μπορούν να βρουν μερικούς Πακιστανούς, γιατί σήμερα η μάνα τους είχε μαγειρέψει φασολάδα και έχουν νεύρα γιατί μισούν τη φασολάδα. 
• Ο Αγανακτισμένος(πλέον) Ναζί-Δεξιός. Ο Έλληνας που βλέπει μια συνεχή πολιτική απραξία και ζητώντας κάποια δράση, υποστηρίζει τη Χρυσή Αυγή. Συνήθως, προηγουμένως ήταν οπαδός της Ν.Δ., του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ή ήταν απολιτίκ. Του κόβουν το μισθό, ο Αλβανός ανέβηκε τρεις στάσεις πριν από αυτόν στο λεωφορείο και του έφαγε τη θέση, έχασε το μεταπτυχιακό στη σχολή και το πήρε ένας μαύρου χρώματος, κάποια πουλιά κουτσούλησαν το αμάξι του και επειδή δεν μπορεί να τα βάλει με το Βενιζέλο, ψάχνει να βρει με ποιον θα τα βάλει. Και ως διά μαγείας, εμφανίζεται μπροστά του ένα κόμμα, η Χρυσή Αυγή που τα βάζει με όλους, απροκάλυπτα και με τη βοήθεια του νόμου, οπότε ελπίζοντας ότι βρήκε ποιοι... θα καθαρίσουν γι αυτόν, τάσσεται με το μέρος της.
• Ο Ναζί-Δεξιός. Μια μικροομάδα ανθρώπων, πολιτικά κατευθυνόμενη από κάποια ιστορικά γεγονότα, τα οποία το μόνο που είχαν σαν αποτέλεσμα ήταν άσκοποι θάνατοι και καταστροφές. Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι εκεί έξω, που πραγματικά ξέρουν τι σημαίνει Γερμανικός Εθνικοσοσιαλισμός και τον ασπάζονται. Έχουν σαν ιδεολογικές βάσεις τους το ρατσισμό και τον αντισημιτισμό και θεωρούν σπουδαίες πράξεις το Ολοκαύτωμα και τα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης. Γενικώς, το καθεστώς αυτό για να ευδοκιμήσει, απαιτεί εμπόλεμες καταστάσεις, οπότε μέχρι αυτοί οι άνθρωποι να βιώσουν κάτι τέτοιο, ΕΓΩ δεν μπορώ να είμαι σίγουρη ότι είναι δεδομένο πως ξέρουν τι υποστηρίζουν. 
• Ο Aπολιτίκ. Στην Ελλάδα έχουμε δύο υποκατηγορίες απολιτίκ. Οι πρώτοι είναι αυτοί που βαριούνται να πάνε να ψηφίσουν και το βλέπουν σαν ευκαιρία να πάνε για καφέ. Η δεύτερη κατηγορία είναι αυτοί που δεν ψηφίζουν από άποψη, λόγω ιδεολογίας. Αυτοί που θεωρούν ότι δε χρειάζεται να πιστεύουμε σε κάτι πολιτικά/θρησκευτικά/αθλητικά για να είμαστε φυσιολογικοί άνθρωποι. Αυτοί που δε βλέπουν μπάλα, δεν ψηφίζουν κάποιο κόμμα και δεν πάνε στην εκκλησία τη μεγάλη βδομάδα. Αυτοί που κανένας γονιός δεν τους θεωρεί την καλύτερη παρέα για το παιδί του, πολύ απλά γιατί τους τρομάζει η τόσο ψύχραιμη και αντικειμενική κρίση των πραγμάτων. 

Όλα αυτά για να καταλήξω ότι στην Ελλάδα, υπάρχουν ελάχιστοι άνθρωποι με πολιτική συνείδηση, η οποία να μην εξαρτάται από ρουσφέτια, κέρδη και κοινωνικές κατηγορίες, να μην έχει στόχο κάποιο ατομικό κέρδος, αλλά ένα ομαδικό -εθνικού επιπέδου- στόχο... 

Στην Ελλάδα διαφημίζουμε το φιλότιμό μας και έχουμε ξεχάσει πώς να το γράψουμε. Κοιτάμε το διπλανό μας με μισό μάτι και τρομοκρατούμαστε με το που θα κουνηθεί, βολεμένοι στην ιδέα ότι μπορεί να έχει ήδη πεθάνει. Στην Ελλάδα ψάχνουμε να βρούμε πώς θα βγάλουμε όσο περισσότερο κέρδος γίνεται από ένα πράγμα. Στην Ελλάδα έχουμε την πιο πρόσφορη γεωργία και κτηνοτροφία και συνεχίσουμε να εισάγουμε λάδι Ιταλίας και ντομάτες Ισπανίας. Στην Ελλάδα, μένω σε μία δυόροφη πολυκατοικία με οχτώ διαμερίσματα και δεν ξέρω κανέναν. Στην Ελλάδα, είχα πει μία φορά καλημέρα σε κάποιον στο δρόμο που με κοίταζε επίμονα και τρομοκρατήθηκε. Στην Ελλάδα, ετοιμάζουμε τις βαλίτσες μας για να μεταναστεύσουμε και άραγε αυτό μας κάνει ένα κράτος γεμάτο ρατσιστές-μετανάστες;

Το θέμα είναι να αναρωτηθούμε... Υπάρχουν κομμουνιστές που θα μοιράζονταν το σπίτι τους με άλλους 10 συνανθρώπους τους; Υπάρχουν αναρχικοί που σταματούν όταν καταπατούν την ελευθερία του άλλου; Υπάρχουν σοσιαλιστές που υποστηρίζουν τον αληθινό σοσιαλισμό ή το πιο κοντινό που ξέρουν είναι το ΠΑΣΟΚ; Γιατί μέσα σε όλα αυτά, το μόνο που βλέπω είναι Νεοναζί που πιστεύουν στο Ναζισμό και άρχισαν να φαίνονται σε πολλούς ανθρώπους ως μάννα εξ ουρανού, που σημαίνει ότι σε λίγο θα μας καταπιούν ζωντανούς...

Όποιος σπέρνει θύελες, θερίζει καταιγίδες...