Μπορούμε να διαλέγουμε από πού θα χάνουμε πόντους;

Είναι γεγονός ότι το λίπος φεύγει από τα μέρη που δε θέλουμε, αλλά όχι από αυτά που θέλουμε.

Μια ιστορία λίγο-πολύ γνωστή. Κόβουμε θερμίδες, προπονούμαστε έντονα, ακουμπάμε λεφτά σε ινστιτούτα που μας υπόσχονται «λεμφικά μασάζ», βάζουμε κρέμες που στο μπουκαλάκι γράφουν «Χάστε πόντους από τους γοφούς» «Τέρμα η κυτταρίτιδα» «Πιο σφριγηλό στήθος» κτλ κτλ... Και όμως, μετά από όλα αυτά, το ένα μέρος που θέλετε εσείς να χάσετε τα περιττά κιλά, τα κρατάει ακόμα.

Ξέρουμε πώς δουλεύει το βάρος. Αν οι θερμίδες που παίρνουμε είναι περισσότερες από αυτές που καταναλώνουμε, παίρνουμε κιλά. Βέβαια, οι ορμόνες παίζουν πάρα πολύ σημαντικό ρόλο σε όλο αυτό. Μία γυναίκα με αυξημένο αριθμό ανδρογόνων, είναι πιο πιθανό να εμφανίσει κοιλιακό λίπος, από μία γυναίκα με αυξημένα οιστρογόνα, που θα εμφανίσει λίπος γύρω από τους γοφούς και τη λεκάνη. Γι αυτό και οι γυναίκες στη κλιμακτήριο τείνουν να αποκτούν σωσίβιο, γιατί ο αριθμός των οιστρογόνων τους πέφτει κατακόρυφα.

Οι γυναίκες έχουν γενικώς μεγαλύτερο ποσοστό λίπους από τους άντρες. Έτσι, είναι πιο σύνηθες να βλέπουμε άντρες με κοιλίτσες και γυναίκες με περισσότερο λίπος στους μηρούς και στα «πλαϊνά».

Σκεφτείτε απλά... Πριν την εφηβεία, τα σώματα των παιδιών είναι ίδια... Αγόρια-κορίτσια μοιάζουν στη σύνθεση του σώματος. Στην εφηβεία λοιπόν, αυξάνεται η τεστοστερόνη των αγοριών και ψηλώνουν και αποκτούν μύς, ενώ στα κορίτσια ενεργοποιούνται οι ωοθήκες, οι οποίες ανεβάζουν τα επίπεδα οιστρογόνων και έτσι αυξάνεται το μέγεθος του στήθους, αλλά και των... γοφών!

Μη νομίζετε ότι όταν μιλαώ για ανδρογόνα και τεστοστερόνη, αναφέρομαι μόνο στους άντρες. Και οι γυναίκες παράγουν ανδρογόνα. Συγκεκριμένα, λόγω του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών που έχω, παράγω μεγαλύτερες ποσότητες δεϋδροεπιανδροστερόνης (ενός ανδρογόνου που παράγει τεστοστερόνη) και από τους άντρες. Για την ακρίβεια, στις τελευταίες εξετάσεις αίματος που έκανα, ήμουν ακριβώς στο ανώτατο όριο των ανδρών.

Επίσης, η θυροξίνη παίζει μεγάλο ρόλο στο μεταβολικό ρυθμό μας.  Έτσι, εάν έχετε ανεπάρκεια των ορμονών του θυρεοειδούς, έχετε την τάση να «βάλετε» λίπος και το βρίσκετε δύσκολο να το χάσετε. Από την άλλη, αν έχετε υπερβολικές ορμόνες του θυρεοειδούς, είναι πιο εύκολο να κάψετε λίπος αλλά και μυς. Γενικότερα, ο υποθυροειδισμός μπορεί να προκαλέσει αύξηση του λίπους γύρω από την περιοχή του στήθους. Πρόσφατα διάβασα, ότι η χημική ουσία που βρίσκεται στα αντικολλητικά τηγάνια και σε διάφορα αδιάβροχα υφάσματα προκαλούν υπολειτουργία του θυροειδή αδένα.

Εκτός από τα παραπάνω, έχει παρατηρηθεί ότι το κοιλιακό λίπος αυξάνεται όταν αυξάνονται και οι ορμόνες του στρες, άρα έχουμε να αντιμετωπίσουμε κάποιο πρόβλημα των επινεφριδίων και την αύξηση της κορτιζόλης (η οποία είναι η «αντίπαλος» του ανδρογόνου που έχω σε πολύ μεγάλο βαθμό στον οργανισμό μου και ανέφερα πιο πάνω). Τα αυξημένα επίπεδα της κορτιζόλης, αυξάνουν τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα και την τελική εναπόθεσή τους στην κοιλιακή χώρα, ως «επίμονο λίπος».

Οπότε, όπως καλαβαίνουμε γίνεται να χάσουμε λίπος από ένα συγκεκριμένο σημείο!!! Αλλά αυτό απαιτεί άπειρες ορμονικές εξετάσεις, μετρήσεις και εξατομικευμένες προπονήσεις, συμπληρώματα και γνώσεις. 

Επίσης, έχουν γίνει άπειρες μελέτες για τη σχέση κοιλιακού λίπους και τοξίνων. Άρα και οι περιβαλλοντικοί παράγοντες επηρεάζουν τη συσσώρευση λίπους σε κάποιες περιοχές. Εδώ είναι σχετικά απλό το τι συμβαίνει. Όταν τρώμε τροφές που ζουν πολύ (που βρίσκονται πολύ καιρό πάνω στον πλανήτη μέχρι να καταλήξουν στο πιάτο μας), τότε τόσο περισσότερες τοξίνες βάζουμε στον οργανισμός μας και τόσο πιο πολύ λίπος γύρω από την κοιλιά μας.

Μετά από όλα αυτά, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ασκούμαστε συχνά και να τρώμε όσο πιο προσεκτικά γίνεται, γιατί πλέον είναι από τα πιο «επικίνδυνα αθλήματα».

Εγώ θα προτείνω τέσσερις τρόπους για να προσπαθήσουμε να κρατήσουμε τις ορμόνες μας σε φυσιολογικά επίπεδα. 

• Κόψε τα επεξεργασμένα σάκχαρα.

Σάκχαρα και απλοί υδατάνθρακες όπως η ζάχαρη και το άσπρο ψωμί διαγράφονται από το μενού μας. Ανεβάζουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και έτσι ανεβαίνει η ινσουλίνη, που προκαλεί τα παχάκια γύρω από την κοιλιά. Δεν πίνουμε συσκευασμένους χυμούς, δεν τρώμε αυτές τις δήθεν υγιεινές πουτίγκες του Βασιλόπουλου και περιορίζουμε το αλκοόλ!

• Ανακαλύψτε τα μπαχαρικά που κυκλοφορούν.

Τόσο καιρό αναρωτιέμαι γιατί ο Έλληνας δε χρησιμοποιεί πολλά μπαχαρικά. Προσωπικά, βάζω κανέλα σε όλα μου τα γλυκά ή ουδέτερα γεύματα. Αυτό με βοηθάει να κρατάω σταθερό το σάκχαρο στο αίμα, έτσι δεν παράγεται και πολύ ινσουλίνη. Επίσης, μ’αρέσουν πάρα πολύ τα καφτερά φαγητά και δεν παραλείπω ποτέ να ρίξω λίγο τριμμένο πιπέρι και λίγο μπούκοβο στο φαγητό μου.

• Κοιμηθείτε!

Όταν κοιμόμαστε, το σώμα μας έχει χρόνο για να ρυθμίσει τις ορμόνες. Πριν πέσετε για ύπνο μην τρώτε πολύ γλυκά φαγητά και μην παίζετε με το κινητό σας!!! Διαβάστε ένα βιβλίο για λίγη ώρα! Επίσης, ιδανικά, καλό θα ήταν να κοιμάστε περίπου τις ίδιες ώρες κάθε μέρα. Μην ξεχνάτε ότι χρειάζεστε ένα οχτάωρο για να λειτουργεί το σώμα σας καλά την επόμενη μέρα. Αν κοιμηθείτε λιγότερο, θα ροκανίζετε φαγητά όλη μέρα και θα νιώθετε πολύ κουρασμένοι για να πάτε στο γυμναστήριο. Επίσης, προσέξτε πόσο καφέ πίνετε, γιατί απελευθερώνει κορτιζόλη που κάνει τον ήρεμο βραδινό μας ύπνο, αδύνατο.

• Νους υγιής εν σώματι υγιεί.

Όταν τρώτε, μην κάθεστε μπροστά στην τηλεόραση, μη μιλάτε στο τηλέφωνο και μην ανανεώνετε το facebook. Προσπαθείστε να κάνετε την ώρα του φαγητού ιεροτελεστία. Μόνο έτσι θα ξέρετε τι τρώτε. Φάτε αργά και μη βιάζεστε. Δώστε στο φαγητό, το χρόνο που απαιτείται.

Όλα ήταν μία "φάση".

Περνάμε "φάσεις" στην ζωή μας και είναι υγιές. Δεν μπορούμε να βαδίζουμε στο σωστό μονοπάτι σαν να είμαστε προγραμματισμένοι να μην κάνουμε λάθη. Γιατί πολύ απλά, ακόμα και οι άνθρωποι που πασχίζουν να μην κάνουν λάθη, λειτουργώντας αποκλειστικά και μόνο λαμβάνοντας αποφάσεις με το μυαλό τους και όχι με τα συναισθήματα (τα οποία, ας σας την σπάσω, και αυτά αποκλειστικά από το μυαλό προκαλούνται, η καρδιά δεν έχει καμία θέση σε όλο αυτό το μοτίβο), ακόμα και αυτοί, δεν μπορούν να "πεταχτούν" στο μέλλον και να δουν τα αποτελέσματα των αποφάσεών τους, τη στιγμή που καλούνται να πάρουν μία απόφαση.

Κι εγώ έπεσα. Έπεσα και χτύπισα πάρα πολύ... Η ικανότητά μου να παίρνω σωστές αποφάσεις έπεσε σε κώμα για μεγάλο διάστημα και αυτοί που με αγαπούσαν και προσπαθούσαν να με φτιάξουν, οι γιατροί μου, είχαν χάσει κάθε ελπίδα για πρόοδο. Ώσπου κάποια μέρα, έγινε το ιατρικό "θαύμα" και ξύπνησα από το κώμα. Έκανα μία ανασκόπηση σε όλα αυτά που είχα κάνει και όποιο εντόπισα ότι με κρατάει πίσω, το απέβαλα με μία απλή "αντιβίωση". Ή σχεδόν όλα... Δεν μπορείς πάντα να παραδεχτείς και να αποβάλεις ότι σε σκοτώνει. Μερικά πράγματα είναι εκεί τόσο καιρό που τα θεωρείς κομμάτι σου και αρνείσαι να δεις ότι σε καταστρέφουν. Αλλά όχι για πολύ...

Όπως λέω πάντα... "Baby Steps"... Σήμερα φτιάχνω τη δουλειά μου, αύριο φτιάχνω το ανάστημά μου, μεθαύριο φτιάχνω όλη μου την ζωή. Ποτέ δεν ήμουν ο άνθρωπος που νόμιζε ότι η αλλαγή που διάλεξε θα γίνει σε μία μέρα. Η πορεία της σωστής διατροφής μου είναι η απόδειξη. Οι αλλαγές γίνονται σιγά σιγά και φαίνονται μέρα με τη μέρα...

Εκτός από τους προσωπικούς μου αγώνες, είμαι στην ευχάριστη θέση να συμμετέχω και στους αγώνες του ΓΣΑΠ. Επόμενος αγώνας (4η Αγωνιστική), τη Δευτέρα 4 Νοεμβρίου στις 21.30 στο κλειστό γήπεδο Κοντόπευκου, απέναντι στον ΑΟ Παγκρατίου. Για να δούμε... Θα κερδίσω; Θα κερδίσουμε;

Γυμναστήριο: ομαδικά τμήματα, αερόβια, αντιστάσεις, ελεύθερα βάρη...

Πάντα θυμάμαι τον εαυτό μου να γυμνάζεται. Όποτε δεν ήμουν γραμμένη σε κάποια ομάδα μπάσκετ, ήμουν πάνω σε ένα ποδήλατο από το πρωί ως το βράδυ. Ήμουν από τα τυχερά εκείνα παιδιά που μεγάλωσαν στην επαρχία. Κάποια χρόνια της ζωής μου τουλάχιστον, γιατί με πατέρα στρατιωτικό, έχεις μεγαλώσει λίγο-πολύ παντού. 

Κάποια στιγμή, στις τελευταίες τάξεις του Γυμνασίου, είχα έναν τραυματισμό και σταμάτησα να ασχολούμαι με το μπάσκετ. Όχι όμως με τη γυμναστική. Στο Λύκειο, ήμουν στο Αμερικάνικο Λύκειο Βρυξελλών και η αγαπημένη μαθήτρια του coach Fiedler και πρώτη σε οτιδήποτε είχε σχέση με το Health Education. 
Κάποια στιγμή στα φοιτητικά μου χρόνια όμως, ήρθε η ώρα που σταμάτησα κάθε επαφή με τη γυμναστική, συνέχισα να τρώω τις ίδιες ποσότητες και το να βγαίνω με φίλους έξω και να πίνω ένα ποτάκι παραπάνω έγινε συνήθεια. Το να τρώω τις ίδιες ποσότητες είναι σημαντικό, γιατί μπορεί πάντα να τρεφόμουν καλά, αλλά όταν έχεις τέσσερις φορές την εβδομάδα προπόνηση για μπάσκετ, τότε πραγματικά ΠΡΕΠΕΙ να τρως πολύ και ποτέ δε με ανησύχισε η αδυναμία που είχα στη σοκολάτα. 
Τότε λοιπόν, πήρα πάνω από 20 κιλά. Είμαι 1.76, οπότε τα κιλά δεν άρχισαν να φαίνονται απότομα, αλλά κάποια στιγμή με κοίταξα στον καθρέφτη και δε μου άρεσε αυτό που είδα. Την αμέσως επόμενη στιγμή, ανέβηκα στη ζυγαριά και ενώ πάντα "έπαιζα" γύρω στα 70 κιλά, με είδα να πλησιάζω τα 100 και αυτό ήταν η τελευταία σφαλιάρα. 

Άρχισα να κάνω διατροφή και όχι δίαιτα, γιατί απλά θεωρώ ότι μετά από όλα αυτά που ξέρω για τη σωστή διατροφή του ανθρώπου, θα ήταν χαμένα λεφτά να πήγαινα σε διατροφολόγο, ένα κατά τ'άλλα πολύ σημαντικό επάγγελμα και έψαξα τα γυμναστήρια της περιοχής μου. Όμως, δεν είχα μάθει να γυμνάζομαι σε γυμναστήριο. Μου φαινόταν βαρετό και ανούσιο. Πήρα λοιπόν μια μπάλα και σιγά σιγά άρχισα να μαζεύω την παρέα μου. Και πήγε καλά. Αλλά μετά, χειμώνιασε, κι εγώ είχα άλλα 15 κιλά να χάσω. Οπότε άρχισα να "υποχρεώνω" τον εαυτό μου να πηγαίνει στο γυμναστήριο. Και όσο πήγαινα, τόσο πιο πολύ ανάγκη το είχα. Πήγαινα κάθε μέρα (εκτός σαββατοκύριακου) για μισή ώρα. Έκανα αερόβια άσκηση (ελλειπτικό/διάδρομος/ποδήλατο) και πραγματικά άρχισαν να φαίνονται τα πρώτα αποτελέσματα. Αλλά ήξερα πάρα πολύ καλά, ότι δε φτάνει μόνο αυτό. Έπρεπε να μαζέψω τα ανακατεμένα μου μαλλιά, το ιδρωμένο μου μέτωπο και τα παραπανίσια κιλά μου και να φτάσω στην αίθουσα με τους αντιαισθητικούς "σφίχτες" που κοιτάζονται στον καθρέφτη, για να κάνω και ασκήσεις με αντιστάσεις. Όπως είπα πιο πάνω, ξέρω όλα τα "μυστικά" του fitness, οπότε το να μην πάω στα όργανα, δεν ήταν επιλογή. Έτσι, άρχισα να πηγαίνω με μισή ψυχή τρεις φορές την εβδομάδα εκεί και εννοείται ότι έγινε η μεγάλη διαφορά, γιατί όσο και να ζυγίζεσαι, τον σκοπό τον επιτυγχάνεις όταν πέφτουν οι πόντοι και όχι τα κιλά. 

Κάποια στιγμή, μία φίλη μου είπε ότι πρέπει να πάω στα ομαδικά τμήματα. Το γυμναστήριο μου έχει ομαδικά τμήματα σχεδόν κάθε ώρα της ημέρας. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν "Με φαντάζεσαι να κάνω Pilates;". Όντως, δε με φανταζόταν κανείς, πόσο μάλλον εγώ. Ωστόσο, υπήρχε ένα τμήμα Tae Bo που μου κίνησε το ενδιαφέρον. Όσο να 'ναι, πάντα μου προκαλούσαν το ενδιαφέρον οι πολεμικές τέχνες. Ξεκίνησα λοιπόν να δω τι γίνεται με τα ομαδικά τμήματα. Την πρώτη μέρα πήγα σε ένα τμήμα Body Sculpt. Πραγματικά, θεώρησα το πρόγραμμα αυτό ιδανικό για όλα τα σώματα. Ελαφριές ασκήσεις με ελεύθερα βάρη. Πολλές επαναλήψεις. Μετά από 50' δεν μπορούσα να πιστέψω τον ιδρώτα που έριξα. Την επόμενη μέρα Pilates. "Χαλάρα θα είναι... Πάμε να δούμε..." είπα από μέσα μου. Ο ιδρώτας, η πειθαρχία και οι ισχυρές απαιτήσεις ήταν αυτά που μου άλλαξαν τη γνώμη... "Ρε, εδώ γίνεται δουλειά!" σκέφτηκα ενθουσιασμένη. Κοίταξα λοιπόν τα προγράμματα που έχει κάθε μέρα και άρχισα να ψάχνω πού θα πάω για να τα δοκιμάσω όλα. Το πρόγραμμα που θα ακολουθήσω φέτος το χειμώνα είναι:

• Δευτέρα: Stretching
• Τρίτη: Pilates
• Τετάρτη: Stretching
• Πέμπτη: Body Sculpt 
• Παρασκευή: Pilates

και από Γενάρη το Stretching θα αντικατασταθεί με Tae Bo και κάποιες ασκήσεις Stretching θα γίνονται στο σπίτι. Όλα αυτά, παράλληλα με τα 10χλμ ποδήλατο του Σαββατοκύριακου.
Η ερώτησή μου είναι η εξής. Όλα αυτά τα προγράμματα, θεωρούνται αερόβια ή όχι. Το Body Sculpt ας πούμε, φαντάζομαι πως δεν πρέπει να γίνεται κάθε μέρα γιατί το 80% είναι ασκήσεις με βάρη. Τα υπόλοιπα είναι ασφαλές να γίνονται κάθε μέρα; Περιλαμβάνουν πολλά τεντώματα και πολλές ασκήσεις που χρησιμοποιούν το βάρος του σώματος, οπότε δεν μπορώ να είμαι σίγουρη ακόμα. Αυτή είναι η νέα μου έρευνα λοιπόν. Έχω ρωτήσει διάφορους γυμναστές και διάφορους personal trainers ψάχνοντας να βρω τη χρυσή τομή. 
Θα μου πεις "Ρε κοπελιά, πήγαινε 3 φορές την εβδομάδα, μη μας πρήζεις!". Ναι, αλλά έχω ένα θέμα. Ηρεμώ! Η γυμναστική μου βγάζει ό,τι αρνητικό μένει μέσα μου και την έχω ανάγκη πλέον, οπότε αν μπορώ να κρατήσω αυτό το πρόγραμμα, θα το προτιμούσα. 

Τέλος πάντων, σχετικά με τα ομαδικά προγράμματα... Βρείτε ποιο σας ταιριάζει και παρακολουθήστε ΤΩΡΑ ένα τμήμα. Τα μισούσα, τα θεωρούσα χαμένο χρόνο, πίστευα ότι εγώ που είμαι πιο δυναμική δε θα άντεχα ούτε λεπτό, αλλά πραγματικά είναι θαυμάσια! Προσωπικά, δεν έχω πρόβλημα με το να ξεσηκωθώ για να πάω στο γυμναστήριο, αλλά αν βαριέστε συχνά, θα σας βοηθήσει να κρατήσετε ένα πρόγραμμα. Λίγο η παρέα που βρίσκετε εκεί, λίγο η ενέργεια που σας γεμίζει και λίγο το ότι ανήκετε πλέον σε μία ομάδα με κοινό στόχο, θα σας κρατήσουν δραστήριο/α για πάντα! Πραγματικά δεν είναι καθόλου... τρομαχτικά, όπως πίστευα! Και να θυμάστε: Γυμναζόμαστε όποτε μπορούμε, τρεφόμαστε σωστά και συχνά!

Μερικά γεγονότα για τους λόγους απεργιών της Δημόσιας Εκπαίδευσης.

Ανά διαστήματα, βγαίνουν διάφορες "επιστολές" μαθητών. Πολλές από αυτές είναι δημιούργημα κάποιου ενηλίκου που ψάχνει να βρει τρόπο να "συγκινήσει" με τις απόψεις του. Κάποιες από αυτές είναι υποκινούμενα μηνύματα, των οποίων δε με ενδιαφέρει το από ποιον και το γιατί.
Παραθέτω ένα κείμενο που έφτασε στα χέρια μου ως επιστολή κάποιου μαθητή. Δε με ενδιαφέρει αν είναι πλαστή, αυτά που γράφονται πάντως, είναι πέρα ως πέρα αληθινά.

Λέγομαι Κωνσταντίνος Μανίκας και είμαι μαθητής της πρώτης Λυκείου στο 10ο  Λύκειο Δραπετσώνας Αποφάσισα να γράψω αυτό το κείμενο, θέλοντας να εκφράσω τον αποτροπιασμό και την αγανάκτησή μου για το θράσος και την υποκρισία και αυτών που μας κυβερνούν καθώς και όλων αυτών των δημοσιογράφων και ΜΜΕ που τους βοηθάνε για να επιβάλλουν τα άνομα και ανήθικα σχέδια τους σε βάρος των μαθητών και της νέας γενιάς.

Αφορμή είναι η απεργία των καθηγητών μου , μέσα στην εξεταστική περίοδο και τα κροκοδείλια δάκρυα πολιτικών και δημοσιογράφων για το μέλλον μου ,που «κινδυνεύει» απ αυτήν.

Τι λέτε;;;;

Τι μέλλον έχω , -εξαιτίας σας – κι από ποιους πραγματικά κινδυνεύει;;;;

Ας δούμε πρώτα, ποιος διαμόρφωσε το μέλλον και την ζωή όλων, από παλιά.

- Ποιος έφτιαξε το μέλλον του παππού μου και το έντυσε με τα αποφόρια της ΟΥΝΤΡΑ, στέλνοντας τον μετανάστη στη Γερμανία;

- Ποιος κακοδιαχειρίστηκε και κατάκλεψε αυτόν τον τόπο; 
- Ποιος ανάγκασε την μητέρα μου να δουλεύει απ το πρωί ως το βράδυ για 530 ευρώ, που αφού πληρώσει λογαριασμούς και φαγητό , δεν περισσεύουν –όχι για να μου πάρει παπούτσια- αλλά ούτε ένα βιβλίο που θέλω απ τον πάγκο του παζαριού;;;;; 
- Ποιος μείωσε στο μισό τον μισθό του πατέρα μου; 
- Ποιος τον συκοφάντησε ,τον απείλησε με επιστράτευση , απόλυση -αυτόν και όλους τους συναδέλφους του στις μεταφορές- όταν κατέβηκαν σε απεργίες μόνο και μόνο γιατί ήθελαν να ζήσουν με αξιοπρέπεια; 
- Ποιος θέλει να κλείσει την σχολή που διάλεξε ο αδερφός μου για να πραγματοποιήσει τα όνειρα του, στο Πανεπιστήμιο; 
- Ποιος μου έδωσε φωτοτυπίες αντί για βιβλία; 
- Ποιος με άφησε να παγώνω χωρίς θέρμανση στην τάξη μου; 
- Ποιος φταίει που μαθητές λιποθυμάνε απ την πείνα; - Ποιος άφησε τόσους άνεργους; 
- Ποιος οδήγησε 4000 ανθρώπους στην αυτοκτονία; 
- Ποιος άφησε τους παππούδες μας χωρίς περίθαλψη και φάρμακα; Οι καθηγητές μου ή ΕΣΕΙΣ τα κάνατε όλα αυτά;;;;

Λέτε επίσης ότι οι καθηγητές μου , με την απεργία , θα καταστρέψουν τα όνειρα μου. 
Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να είμαι ένας ακόμα άνεργος στο 67% των νέων ανέργων; 
Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να δουλεύω ανασφάλιστος και χωρίς ωράρια για 350 ευρώ το μήνα –όπως ψηφίσατε στην τελευταία σας τροπολογία-; 
Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να γίνω οικονομικός μετανάστης ; 
Ποιος σας είπε ότι όνειρό μου είναι να γίνω delivery boy; 
Δυο λόγια θέλω να πω και στους δασκάλους μου , σ όλη τη χώρα.

Δάσκαλοι μου , έχετε υποχρέωση απέναντι σ όλους τους μαθητές ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ. 

Αν υποχωρήσετε στον δίκαιο αγώνα σας τότε πραγματικά θα έχετε παίξει με το μέλλον μου και θα το χετε υποθηκεύσει. 

Όποια υποχώρηση και να κάνετε , όποια νίκη της κυβέρνησης , θα μου στερήσει το δικαίωμα να χαμογελάω , να ονειρεύομαι , να ελπίζω, να αγωνίζομαι για καλύτερη ζωή για μια ανθρώπινη κοινωνία.

Στους γονείς , τους συμμαθητές μου και σ όλη την κοινωνία έχω να πω τα εξής: 

Θέλετε αυτοί που μας διδάσκουν να ζουν μες στην εξαθλίωση; 

Θέλετε να μας στοιβάξουν σαν εμπορεύματα στις αίθουσες; 

Θέλετε να κλείσουν τα σχολεία και να χτίσουν φυλακές; 

Θα αφήσετε τους δασκάλους μας μόνους τους σε αυτόν τον αγώνα ; 

Έτσι θα μας μάθετε να φωνάζουμε αλληλεγγύη ; Θέλετε ο δάσκαλος να είναι παράδειγμα σε μας, αυτοσεβασμού , αξιοπρέπειας μαχητικότητας η παράδειγμα υποδούλωσης;;; 

Θέλετε τελικά να ζήσουμε σαν δούλοι ;

Από αύριο κιόλας , καταλήψεις σε όλα τα σχολεία από μαθητές και γονείς για να στηρίξουμε τους δασκάλους μας μ’ ένα τραγούδι , ένα σύνθημα : «εμπρός να τσακίσουμε τυράννους φασίστες»

Όλοι μαζί για να αγωνιστούμε για δημόσια δωρεάν και ποιοτική παιδεία .

Όλοι μαζί για να ανατρέψουμε αυτούς που κλέβουν το γέλιο μας ,το γέλιο των παιδιών σας. 

ΥΓ. όχι από ματαιοδοξία αλλά για να στερήσω από κάποιους το γελοίο επιχείρημα πως «απλά θέλω να χάσω μαθήματα» , παραθέτω τους βαθμούς μου…

Πόνος στη μέση που επιμένει;

Νομίζεις ότι ευθύνεται η καθιστική ζωή που κάνεις ή η έλλειψη γυμναστικής. Μήπως, όμως, είναι κάτι περισσότερο από οσφυαλγία;

Οσφυαλγία θεωρείται κάθε πόνος στο πίσω μέρος του σώματος, από τα τελευταία πλευρά έως και κάτω από τους γοφούς. Τέτοιου είδους ενοχλήσεις εμφανίζονται σε ποσοστό έως και 90% του πληθυσμού στις πολιτισμένες χώρες και στην πλειονότητά τους υποχωρούν χωρίς οι ασθενείς να χρειαστεί να πάνε σε γιατρό. Σε κάποιες περιπτώσεις, όμως, που οι ενοχλήσεις παρουσιάζονται σε νέα άτομα 15-30 ετών, μπορεί να κρύβουν μια πιο σοβαρή πάθηση από την απλή οσφυαλγία: την αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα. 


Τι είναι η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα;

Πρόκειται για μία χρόνια φλεγμονώδη πάθηση που εμφανίζεται σε νεαρή ηλικία και προσβάλλει όλη τη σπονδυλική στήλη, από το πίσω-κάτω μέρος του κεφαλιού έως και χαμηλά τους γοφούς. Η πιο συνηθισμένη εικόνα είναι ενός νέου ατόμου με πόνο στη μέση, τη ράχη ή στον αυχένα που βελτιώνεται με την κίνηση και επιδεινώνεται με την ανάπαυση. Οι ασθενείς νιώθουν χειρότερα στο πρωινό ξύπνημα ή σε πιο σοβαρές περιπτώσεις ξυπνούν τη νύχτα από τον πόνο και βηματίζουν για να νιώσουν καλύτερα. Το πρωινό «πιάσιμο» βελτιώνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας, αλλά επανέρχεται αν το άτομο παραμείνει για πολλή ώρα καθισμένο ή ξαπλωμένο. Επειδή τα συμπτώματα δεν είναι έντονα, οι ασθενείς μαθαίνουν να ζουν με τον πόνο, τον οποίο αποδίδουν στις πολλές ώρες που κάθονται στον υπολογιστή ή στην έλλειψη γυμναστικής.

Τι μπορεί να συμβεί;

Αν η πάθηση μείνει χωρίς θεραπεία για μεγάλα διαστήματα, μπορεί να προκαλέσει μόνιμη αγκύλωση του κορμού και του αυχένα. Ανάμεσα στους σπονδύλους υπάρχουν σύνδεσμοι οι οποίοι με τη χρόνια φλεγμονή ασβεστώνονται, με αποτέλεσμα όλη η σπονδυλική στήλη να χάσει την κινητικότητά της και να δημιουργηθεί μόνιμη αγκύλωση.

Υπάρχει θεραπεία;

Για πολλά χρόνια η πάθηση αυτή αντιμετωπιζόταν με παυσίπονα και γυμναστική. Την τελευταία δεκαετία έχουν ανακαλυφθεί νέες θεραπείες με βιολογικά φάρμακα που έχουν αλλάξει τελείως την εξέλιξη της νόσου. Επομένως, είναι απαραίτητο η πάθηση να διαγνωστεί σε αρχικά στάδια για να εμποδιστεί η δημιουργία μη αναστρέψιμης εξέλιξης. Ενώ έχει υπολογιστεί ότι περνούν 6 χρόνια κατά μέσο όρο από την πρώτη εμφάνιση των συμπτωμάτων μέχρι την διάγνωση της αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας.

Κι αν Πάσχεις (και δεν το Ξέρεις;)

Πώς μπορείς να μάθεις αν εσύ ή κάποιος δικός σου άνθρωπος μπορεί να έχει αυτή την πάθηση;

Με 6 απλές ερωτήσεις. Εάν απαντήσεις ΝΑΙ σε περισσότερες από τρεις, πρέπει να πας γρήγορα σε ρευματολόγο.

Είσαι κάτω των 40;

• Πονάς πάνω από 3 μήνες;
• Ο πόνος άρχισε σταδιακά;
• Ο πόνος σε ξυπνά τη νύχτα;
• Ο πόνος βελτιώνεται με την κίνηση;
• Ο πόνος επιδεινώνεται με την ανάπαυση;

Ευχαριστούμε τον Αλέξη Ηλιόπουλο, διευθυντή του ρευματολογικού τμήματος του νοσοκομείου ΝΙΜΙΤΣ.

Τι είναι το ESL;

ESL είναι τα αρχικά του "English as a Second Language", δηλαδή "Αγγλικά ως Δεύτερη Γλώσσα". Απευθύνεται σε ανθρώπους, κάθε ηλικίας, των οποίων τα αγγλικά δεν είναι η μητρική τους γλώσσα. ESL δεν μπορεί να διδάξει ο οποιοσδήποτε κατέχει ορθά την ξένη γλώσσα. Δε διδάσκουμε με τον ίδιο τρόπο ελληνικά σε έναν Έλληνα και σε έναν αλλοδαπό. 

Τα αγγλικά, όπως η κάθε γλώσσα, θέλουν οργάνωση στη μεθοδολογία της διδασκαλίας τους. Δε διδάσκεται απλά ένα αντικείμενο, αλλά μια ολόκληρη κουλτούρα, ένας ολοκληρωμένος τρόπος σκέψης. Ο διδάσκων πρέπει να γνωρίζει άριστα και τις δύο γλώσσες, την επιθυμητή προς διδασκαλία και τη μητρική του διδασκόμενου.

Δεν είναι αδύνατο να διδαχθεί κάποιος σωστά αγγλικά, από κάποιον που γνωρίζει μόνο αυτή καθεαυτή τη γλώσσα, αλλά σε αυτήν την περίπτωση, θα είναι ακατόρθωτο ο δάσκαλος να λύσει απορίες του μαθητή που θα δημιουργούνται λόγω διαφορετικής κουλτούρας. 

Παραδείγματος χάρη, η γιορτή Halloween θα μπορούσε να παρομοιαστεί κάπως, με τις δικές μας απόκριες. Ένας native speaker, μεγαλωμένος σε αγγλόφωνη χώρα, δε θα μπορούσε να δώσει ακριβή περιγραφή, απλά να αποδώσει αόριστα αυτή τη γιορτή και θα ήταν στο χέρι του εκπαιδευόμενου να συνδυάσει τις πληροφορίες για να καταλήξει στην ομοιότητα των δύο γεγονότων. Πληροφορίες που θεωρούνται δεδομένες σε μία χώρα (π.χ.συνάλλαγμα) θα ήταν δύσκολο να δοθούν με ακρίβεια στο μαθητή. Αν λάβουμε υπ όψιν μας την πιθανότητα τα μαθήματα να διεξάγονται με κάποιο τρόπο (π.χ.μέσω internet) εξ αποστάσεως, θα υπήρχε πρόβλημα στο να καταλάβουμε τη διαφορά του συναλλάγματος και ο δάσκαλος δε θα ήταν σε θέση να μας καλύψει πλήρως αν ήταν και γνώστης χρηματοοικονομικών.

Οποιασδήποτε μορφής διδασκαλία, χρειάζεται την εξειδίκευσή της και επηρεάζεται από άπειρους παράγοντες, όπως:

• Αν η διδασκαλία απευθύνεται σε διαφορετικές ομάδες (ενήλικους/ανήλικους) θα πρέπει να γίνει η κατάλληλη προσέγγιση της γνώσης. Δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιούμε το ίδιο σύστημα σε παιδιά 8 ετών και ανθρώπους 30 χρονών. Επίσης, η ύλη δε θα μοιραστεί το ίδιο στις παραπάνω περιπτώσεις, καθώς και η ποικιλία των θεμάτων. 
• Αν η διδασκαλία απευθύνεται σε άτομα με ειδικές ανάγκες.
• Αν το υποκείμενο έχει δεχθεί στο παρελθόν άλλες γνώσεις, ανάλογες του στοιχείου που μας ζητείται να του μεταδώσουμε.
• Αν ο μαθητής επέλεξε μόνος του το αντικείμενο και άλλους πολλούς παράγοντες.

Επίσης, οποιοσδήποτε δάσκαλος καλείται να γνωρίζει τα χαρακτηριστικά της σύγχρονης προσέγγισης της διδασκαλίας που ακολουθεί:

• Η ενεργός μάθηση-διδασκαλία. Οι μαθητές δεν είναι παθητικοί αποδέκτες, αλλά άτομα που συμμε­τέχουν ενεργά στη μάθηση τους. Φέρνουν μέσα στις τάξεις τις προϋπάρχουσες αντιλήψεις και ιδέες τους.
• Τα κίνητρα. Ο μαθητής εμπλέκεται σε μια ενεργητική διαδικασία μάθησης, η οποία εμπεριέχει την κατασκευή του νοήματος (και της σημασίας) των πραγμάτων μέσα από διαπροσωπική συζήτηση και επικοινωνία.
• Η εφαρμογή της προσωποκεντρικής θεωρίας (Rogers). Η γνώση δεν είναι απόλυτα αντικειμενική. Μπορεί να αξιολογηθεί από το άτομο με βάση το βαθμό που ταιριάζει στην εμπειρία του και είναι συναφής με άλλες πτυ­χές της γνώσης του.
• Η παρουσίαση της νέας ενότητας. Κάθε εκπαιδευτικός έχει μια προσωπική παιδαγωγική θεώρηση. Αυτή μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο  με  τον  οποίο   αλληλεπιδρά   με   τους   μαθητές  μέσα  στη   σχολική  τάξη.
• Η μέθοδος  Project. Η διδασκαλία δεν είναι μόνο μετάδοση των γνώσεων, αλλά περι­λαμβάνει και την οργάνωση και το σχεδιασμό προγραμμάτων μέσα στην τάξη τα οποία προωθούν τη μάθηση.
• Εφαρμογές της μεθόδου project. Το αναλυτικό πρόγραμμα δεν είναι μόνο η διδακτέα ύλη, αλλά ένα σχέδιο έργων μάθησης, υλικών και πηγών μέσα από τα οποία οι μαθητές κατασκευάζουν τη γνώση.

Ως συμπέρασμα, ο κάθε Δάσκαλος, όπως και ο κάθε Μαθητής, είναι μοναδικός. Χωρίς ακόμα να το ξέρει, ο κάθε "πομπός πληροφοριών" εξειδικεύεται σε μια διδακτική ομάδα, που εξαρτάται, από την εμπειρία του, την εκπαίδευσή του και την κλήση του σε συγκεκριμένους αποδέκτες (αρχάριοι/προχωρημένοι, παιδιά/ενήλικοι, φροντιστηριακή εκπαίδευση/ιδιαίτερα).

Κάθε μάθημα είναι ένα ταξίδι, μέχρι να συναντηθούν οι γνώσεις πομπού και δέκτη και να γίνουν μία.

06/11/2012

Μαρίνου Χριστίνα - Χαρά©

Αγγλικά... προβλήματα!

Υπάρχουν κάποιες εκφράσεις/λέξεις που όταν τις ακούμε μας φαίνονται λάθος, αλλά όμως μπορεί να είναι σωστές. Θα προσπαθήσω να παραθέτω σιγά σιγά κάποια από αυτά τα παραδείγματα. Ας αρχίσω με την πιο συχνή παρεξήγηση στην  αγγλική γλώσσα.

Let, Let's, Lets.

Όταν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε το ρήμα επιτρέπω, χρησιμοποιούμε το "let", του οποίου το τρίτο ενικό πρόσωπο γίνεται "lets". π.χ. "My mother lets me drive her car.". Όσο λάθος κι αν ακούγεται κ ακόμα κ αν στα καθημερινά αγγλικά αντικαταστείται από την έκφραση "My mother let me drive her car." είναι σωστό να το χρησιμοποιήσουμε με την πρώτη μορφή του.

Το "let's" σημαίνει "let us" και χρησιμοποιείται όταν θέλουμε να δηλώσουμε προτροπή. π.χ. "Let's go!".